Pluskwiak ten miał ciało długości 2,9 mm i szerokości 1,15 mm, od spodu brązowo ubarwione. Głowa była silnie spłaszczona grzbietobrzusznie, a wskutek wydłużenia części przedocznej była wyraźnie dłuższa niż szeroka. Jej ubarwienie było czarne, a oskórek nagi, pozbawiony makroskopowych szczecinek. Wierzch głowy był wklęśnięty. Czoło miało parę niskich guzków stożkowatego kształtu, a w przedniej części także pośrodkowe żeberko podłużne. Duże oczy złożone pokrywały znaczną część spodniej strony głowy. Z kolei na jej wierzchu umieszczona była para przyoczek. Guzki czułkowe były niskie. Długie i cienkie czułki budowały cztery człony, z których pierwszy był bardzo krótki, drugi najdłuższy, a ostatni porośnięty długimi i cienkimi włoskami. Po bokach nadustka znajdowały się krótkie, lekko ku przodowi zbieżne i szeroko na przedzie otwarte bukule. Długą kłujkę budowały cztery człony. Trapezowate przedplecze miało wklęsłe krawędzie przednią i tylną. Boki przedplecza formowały wąskie paranota o drobno areolowanej rzeźbie. Dużych rozmiarów i trójkątnego kształtu tarczka była w całości odsłonięta i miała płaską, grubo punktowaną powierzchnię oraz spiczasty wierzchołek. Półpokrywy były prawie kompletnie wykształcone (submakropteryczne), sięgały czubka odwłoka i miały areolowaną powierzchnię podzieloną podłużnymi żyłkami na części kostalną, subkostalną, dyskoidalną i przyszwową, te dwie ostatnie podzielone są na komórki żyłkami poprzecznymi. Na spodzie nasady półpokrywy występował krótki rowek poprzeczny. Wspólny odcinek żyłki radialnej i medialnej nie zbiegał się w wierzchołkowej części półpokryw z żyłką kubitalną przednią. Międzykrywka oddzielona była od przykrywki wyraźnym załamaniem. Wąska zakrywka miała na większości długości po cztery rzędy areoli, a poza tym pojedynczą areolę piątego rzędu. Na przedpiersiu, śródpiersiu i zapiersiu brak było listewek ograniczających miejsce spoczynkowe kłujki. Gruczoły zapachowe zatułowia otwierały się na jego epimerytach. Ujście gruczołu miało postać dołeczka, od którego biegł ku przodowi prosty rowek sięgający do nasady półpokrywy. Długie i smukłe odnóża wieńczyły dwuczłonowe stopy. Biodra pierwszej i ostatniej pary leżały blisko siebie, natomiast środkowej pary były dość znacząco od siebie oddalone. Segmenty odwłoka odznaczały się szerokimi laterotergitami oddzielonymi od sąsiednich sklerytów szwami grzbietowymi i brzusznymi.
↑Hispanocader, [w:] Integrated Taxonomic Information System(ang.).
12V.B. Golub, Y.A. Popov, A. Arillo.Hispanocaderidae n. fam. (Hemiptera: Heteroptera: Tingoidea), one of the oldest lace bugs from the Lower Cretaceous Álava amber (Spain).„Zootaxa”.3270,s.41-50,2012.
↑Jacek Szwedo.The unity, diversity and conformity of bugs (Hemiptera) through time.„Earth and Environmental Science Transactions of the Royal Society of Edinburgh”.107,s.109-128,2017.
1234Xavier Delclòs, Antonio Arillo, Enrique Peñalver,Eduardo Barrón.Fossiliferous amber deposits from the Cretaceous (Albian) of Spain.„Comptes Rendus Palevol”.6(1-2),s.135-149,2007. DOI: 10.1016/j.crpv.2006.09.003.
↑M.S. Engel, D. Peris, S. Chatzimanolis, X. Delclòs.An earwig (Insecta: Dermaptera) in Early Cretaceous amber from Spain.„Insect Systematics & Evolution”.46,s.291-300,2015.
↑R. Pérez-de la Fuente, M. S. Engel, X. Delclòs, E. Peñalver..Straight-jawed lacewing larvae (Neuroptera) from Lower Cretaceous Spanish amber, with an account on the known amber diversity of neuropterid immatures.„Cretaceous Research”.106,s.104-200,2020.
