Pluskwiaki te osiągają około 3–4 mm długości ciała. Jego forma jest krótka i przysadzista u Chauliopinae, natomiast dość mocno wydłużona u Malcinae. Powierzchnię ciała porastają szczecinki gruczołowe o kształcie łuskowatym lub zakrzywionym. Głowa ma ustawienie silnie opadające ku dołowi. Wyposażona jest w oczy złożone (u Chauliopinae umieszczone na słupkach), jak i przyoczka. Bukule są dużych rozmiarów. Czułki osadzone są powyżej wysokości środka oczu złożonych, u Malcinae na zredukowanych wzgórkach, a u Chauliopinae na dużych, pokrytych kolcami guzach. Użyłkowaniepółpokryw odznacza się obecnością pięciu nierozgałęzionych żyłek na zakrywce. Wszystkie pary odnóży mają stopy zbudowane z trzech członów. Odwłok pozbawiony jest wewnętrznych laterotergitów i ma sternity od drugiego do piątego zrośnięte, o trichobotriach osadzonych na główkowatych wzgórkach (brak trichobotriów na sternicie czwartym). Przetchlinki na segmentach od drugiego do szóstego ulokowane są po grzbietowej stronie. Krawędzie segmentów odwłokowych od piątego do siódmego w większości przypadków są wyraźnie rozszerzone i rozpłaszczone. Samica ma całobrzegi siódmy sternit, lancetowate pokładełko, a przewód jej spermateki jest często wydłużony.
Składane przez te pluskwiaki jaja są kwadratowe w przekroju poprzecznym, a w przypadku Malcinae charakteryzują się także trzema buławkowatymi wyrostkami mikropylowymi. Larwy mają parzyste ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka zlokalizowane między tergitami czwartym i piątym oraz między piątym i szóstym, a u Malcinae także między trzecim a czwartym. U Malcinae ciało larw pokrywają liczne kolce.
Ekologia i występowanie
Biologia i ekologia tych owadów są słabo zbadane. W przypadku Chauliopinae stwierdzono żerowanie na psiankowatych oraz na soi warzywnej. Malcinae zbierano m.in. z liści bananów.
Przedstawiciele rodziny występują tylko w Starym Świecie. Zamieszkują krainę orientalną, etiopską i wschodnią część Palearktyki. Pavel Štys w 1963 roku jako centrum ich występowania wskazywał Mjanmę i okoliczne góry, jednak od tego czasu opisano około 30 nowych gatunków, głównie z Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. W Europie oraz całej zachodniej Palearktyce stwierdzono je jednokrotnie na podstawie pojedynczego okazu Malcus elongatus, odłowionego w 1986 na Krecie. Nie jest jasne, czy było to jednorazowe zawleczenie, czy też gatunek ten utworzył tamże stabilną populację.
12345Randall T.Schuh,James AlexanderSlater:True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history.Cornell University Press,1995,s.251-258. ISBN0-8014-2066-0.(ang.).
123Marcos Roca-Cusachs, Marta Goula.First record of the family Malcidae (Heteroptera: Lygaeoidea: Malcidae) in Western Palaearctic: invasive species or casual record?.„Arquivos Entomolóxicos”.17,s.289-292,2017.
↑Pavel Štys.Notes on taxonomy, distibution and evolution of the Chauliopinae (Lygaeidae: Heteroptera).„Acta Univ. Carol. Biol.”.2,s.209-216,1963.
↑P. Štys.Monograph of Malcinae, with reconsideration of morphology and phylogeny of related groups (Heteroptera, Malcidae).„Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”.37,s.351-516,1967.
↑T.J. Henry.Phylogenetic analysis of family groups within the infraorder Pentatomomorpha (Hemiptera: Heteroptera), with emphasis on the Lygaeoidea.„Annals of the Entomological Society of America”.90(3),s.275–301,1997.
↑Pablo M. Dellapé, Thomas J. Henry, David C. Eades:family Malcidae.[w:] Lygaeoidea Species File (Version 5.0/5.0) [on-line].[dostęp 2020-04-25].
12Marie Camier, Antoine Logghe, Andre Nel & Romain Garrouste.The first Malcidae (Hemiptera, Heteroptera) from the earliest Eocene Oise amber.„Historical Biology. An International Journal of Paleobiology”,2019. DOI: 10.1080/08912963.2019.1675058.
