| Metachirini | |||
| Reig, Kirsch & Marshall, 1985 | |||
Oposowiec nagoogonowy (M. nudicaudatus) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Nadrząd | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię |
Metachirini | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Plemię: Metachirus Burmeister, 1854 | |||
| Synonimy | |||
| |||
| Rodzaje i gatunki | |||
| |||
Metachirini – monotypowe plemię ssaków z podrodziny dydelfów (Didelphinae) w obrębie rodziny dydelfowatych (Didelphidae).
Plemię obejmuje gatunki występujące w Ameryce od Meksyku do Argentyny.
Długość ciała (bez ogona) 24,5–28 mm, długość ogona 28–36,9 mm; masa ciała 284–480 g.
Rodzaj Metachirus zdefiniował w 1854 roku niemiecko-argentyński przyrodnik Hermann Burmeister w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Systematyczny przegląd zwierząt Brazylii. Burmeister wymienił kilka gatunków – Didelphis quica Temminck, 1824, Didelphis cinerea Temminck, 1824 (= Marmosa paraguayana Tate, 1931), Didelphis incana Lund, 1840 i Didelphys myosurus Burmeister, 1854 (= Didelphis myosuros Temminck, 1824) – nie wskazując gatunku typowego; Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) Metachirus myosuros Temminck, 1824.
Metachirus (Metacherius): gr. μετα meta ‘za’; χειρ kheir, χειρος kheiros ‘dłoń’.
Do plemienia należy jeden rodzaj z trzema gatunkami:
| Grafika | Gatunek | Autor i rok opisu | Nazwa zwyczajowa | Podgatunki | Rozmieszczenie geograficzne | Podstawowe wymiary | Status IUCN |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Metachirus nudicaudatus | (É. Geoffroy Saint-Hilaire, 1803) | oposowiec nagoogonowy | monotypowy | Gujana, Surinam, Gujana Francuska i północna Brazylia; prawdopodobnie szerzej rozpowszechniony | DC: 24–30 cm DO: 30–38 cm MC: 260–480 g |
LC | |
| Metachirus myosuros | (Temminck, 1824) | monotypowy | południowy Meksyk (Chiapas), południowa Nikaragua do Wenezueli, Brazylia, Boliwia, Paragwaj i północna Argentyna (Formosa i Misiones); zakres wysokości: 0–2100 m n.p.m. | DC: 22–28 cm DO: 26–34 cm MC: 248–485 g |
NE | ||
| Metachirus aritanai | C.L. Miranda, M.D.S. Nunes, A.F. Machado, Farias, Menezes, Ardente, dos Santos-Filho, Bredin & M.N.F. da Silva, 2023 | monotypowy | endemit Brazylii: zbieg rzek Xingu i Tocantis, Pará | DC: 24,3–27,5 cm DO: brak danych MC: około 380 g |
NE |
Kategorie IUCN: LC – gatunek najmniejszej troski, NE – gatunki niepoddane jeszcze ocenie.