|
| |||||||||
| |||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||
| Wzór Hilla |
C33H50N4O6S | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
630,83 g/mol | ||||||||
| Identyfikacja | |||||||||
| Numer CAS | |||||||||
| PubChem | |||||||||
| DrugBank | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||
| ATC | |||||||||
| |||||||||
| |||||||||
Remikiren (łac. remikirenum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, o działaniu hamującym układ renina–angiotensyna–aldosteron poprzez bezpośrednie zahamowanie reniny.
Remikiren jest bezpośrednim inhibitorem reniny, która katalizuje przejście angiotensynogenu do angiotensyny I. Działanie remikirenu po podaniu doustnym rozpoczyna się w ciągu 30 minut, utrzymuje się ponad 24 godziny, a maksymalny efekt biologiczny następuje w ciągu 4 godzin.
Remikiren został opracowany jako potencjalny nowy lek w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Do 2016 roku remikiren nie został wprowadzony na rynek farmaceutyczny ze względu na niską biodostępność i słabą skuteczność kliniczną, a jego opracowywanie zostało zakończone na etapie badań klinicznych.