Romet Chart to najmłodszy i najnowocześniejszy oraz ostatni motorower z oryginalnej rodziny Romet, produkowany w latach 1988-1994. W Charcie odmiennie niż w dotychczas produkowanych pojazdach zastosowano skonstruowane od nowa i specjalnie dla niego nie tylko silnik i ramę, ale także większość innych zespołów i ich elementów.
Zrezygnowano ze stosowanych wcześniej w motorowerach uproszczeń konstrukcyjnych, stosując w ich miejsce rozwiązania typowe dla motocykli, co zbliżyło Charta do panującej wówczas wśród czołowych producentów tendencji do zmiany pojazdów klasy 50 cm³ z roweropodobnych w prawdziwe małe motocykle. Sylwetka była nowoczesna i przypominała motocykle MZ ETZ 250.
Podstawowym modelem Charta był 210, których powstało ponad 80 tysięcy sztuk. Ponadto zbudowano około 80 sztuk modelu 211, różniącego się między innymi zastosowaniem importowanych kół odlewanych ze stopu lekkiego Sachs. W 1994 roku jednak wstrzymano produkcję Charta i w ogóle polskich motorowerów, z uwagi na małą konkurencyjność zakładów w warunkach gospodarki rynkowej. Prawdopodobnie nie podjęto nawet prób rozwoju tego motoroweru ani produkcji innego.
Nowoczesna sylwetka Charta i dobre tłumienie wstrząsów dzięki zastosowaniu hydraulicznych amortyzatorów zapewniają kierowcy wygodną pozycję i komfort jazdy. Wyposażono go także w lusterka wsteczne, kierunkowskazy oraz skuteczniejsze hamulce i elektroniczny zapłon. Chart to prawdopodobnie najlepszy projekt inżynierów z Rometa, jednak nie był on tak bardzo popularny, jak Ogar czy Komar, m.in. ze względu na wysoką cenę zakupu nowego pojazdu (wg przekazów ustnych kosztował on w 1989 roku aż 350 000 zł, podczas gdy motocykl ČZ 350(inne języki) wersja 12V kosztował około 275 000 zł; średnie wynagrodzenie wynosiło wówczas 206 758 zł). Chart spisywał się dobrze w każdych warunkach w terenie, jak i na ulicy. Ze względu na swoją niezawodność, nowoczesność i osiągi nazywany jest „polskim Simsonem”.
Prototypowy Chart został opisany w gazecie Motor z 25 sierpnia 1985 roku. Motorower różnił się początkowo od produkowanego modelu 210, m.in.:
dolną częścią przednich amortyzatorów
metalowymi klamkami (rączkami) hamulca i sprzęgła
błotnikami
silnikiem
amortyzatorami tylnymi (stosowanymi dotychczas w Ogarach i motorynkach)
napędem licznika (w przednim kole)
licznikiem (brak obudowy)
Według jednego z konstruktorów ten silnik miał mieć cztery biegi oraz moc większą od Simsona. Jednak z powodu odgórnie zaplanowanych oszczędności, wprowadzono skrzynię trzystopniową i uproszczono silnik, a co za tym idzie osłabiono go. Planowano także wprowadzić model z silnikiem Simsona, lecz niemiecka firma nie była zainteresowana współpracą. Silnik Dezamet 027 jest prawdopodobnie wzorowany budową wewnętrzną (skrzynia biegów, sprzęgło itd.) na jednym z silników Minarelli.
