AEG G.II

AEG G.II
	; AEG G.II
	Dane podstawowe
Państwo	Cesarstwo Niemieckie
Producent	Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG)
Typ	samolot bombowy
Konstrukcja	dwupłat o konstrukcji drewnianej
Załoga	3
	Historia
Data oblotu	1915
Liczba egz.	27
	Dane techniczne
Napęd	2 silniki Benz Bz.III
Moc	112 kW (150 KM)
	Wymiary
Rozpiętość	16,2 m
Długość	9,1 m
Wysokość	3,15 m
Powierzchnia nośna	61 m²
	Masa
Własna	1450 kg
Startowa	2050 kg
	Osiągi
Prędkość maks.	140 km/h
Prędkość wznoszenia	11 min na 1000 m
Pułap	3000 m
Długotrwałość lotu	6 h
	Dane operacyjne
	Uzbrojenie
	2 ruchome km, 200 kg bomb
	Użytkownicy
	Cesarstwo Niemieckie
	Multimedia w Wikimedia Commons

AEG G.II – niemiecki samolot bombowy w układzie dwupłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG) w Berlinie. Wyprodukowana w liczbie 27 egzemplarzy maszyna służyła w Luftstreitkräfte do połowy 1917 roku, zastąpiona przez ulepszony model G.III.

Historia

Jeszcze przed próbami operacyjnymi pierwszego skonstruowanego przez Allgemeine Elektricitäts-Gesellschaft (AEG) samolotu bombowego AEG G.I, 1 kwietnia 1915 roku Inspektion der Fliegertruppen (Idflieg) zamówiło sześć samolotów ulepszonego typu nazwanego AEG G.II (o oznaczeniu fabrycznym GZ2). Wymagania dowództwa obejmowały: napęd o większej mocy w postaci dwóch silników Benz Bz.III o mocy 112 kW (150 KM) każdy, co najmniej dwuosobową załogę z trzema siedzeniami, uzbrojenie obronne miał stanowić jeden karabin maszynowy, ładunek bomb o wagomiarze 200 kg i opancerzenie o masie 150 kg (płyty przednia i boczne o grubości 2,3 mm i dolna o grubości 1,5 mm). Dodatkowo samolot w przypadku awarii napędu miał mieć możliwość kontynuacji lotu po prostej z jednym silnikiem pracującym na pełnej mocy, co wymagało powiększenia i zmiany konstrukcji usterzenia.

6 maja 1915 roku Idflieg zamówił kolejnych 12 egzemplarzy G.II, a w tym miesiącu ukończono pierwsze dwie maszyny z pierwszej serii produkcyjnej. Ogółem wyprodukowano 27 egzemplarzy typu AEG G.II, zastąpionego na liniach produkcyjnych w maju 1916 roku przez ulepszony model G.III.

Użycie

Pierwsze maszyny AEG G.II weszły do służby w Luftstreitkräfte w czerwcu 1916 roku. Największą ich liczbę na froncie zachodnim zanotowano w grudniu tego roku (13 egzemplarzy). Początkowo próbowano je wykorzystywać jako „powietrzne krążowniki” (klasy Kampfflugzeug), zarówno do eskortowania jednosilnikowych samolotów rozpoznawczych i bombowych, jak i do ataków na samoloty wroga. W wyniku doświadczeń bojowych pierwsze sześć egzemplarzy (o numerach G.2/15 – G.7/15) zostało gruntownie zmodyfikowanych w różny sposób, przez co nie było dwóch identycznych samolotów. M.in. niektóre maszyny zostały wyposażone w potrójne stery kierunku, co stało się później standardem od drugiej partii produkcyjnej (samoloty o numerach G.19/15 – G.30/15); w kilku egzemplarzach usunięto również opancerzenie przedniej części kadłuba oraz dodano dwa grawitacyjne zbiorniki paliwa i zamontowano dodatkowe zbiorniki oleju. Mimo powiększenia zestawu uzbrojenia o dodatkowe karabiny maszynowe szybko okazało się, że koncepcja wielosilnikowego Kampfflugzeug okazała się porażką, gdyż był on zbyt wolny i mało zwrotny, aby walczyć z szybszymi i zwrotniejszymi samolotami przeciwnika. AEG G.II zaczęto używać więc do zadań bombowych, w których były znacznie skuteczniejsze. Samoloty tego typu znalazły się na wyposażeniu m.in. Feldflieger-Abteilung 1, Feldflieger-Abteilung 6, Feldflieger-Abteilung 22, Feldflieger-Abteilung 23 i Feldflieger-Abteilung 42. Bombowce AEG G.II prowadziły loty bojowe do czerwca 1917 roku. Na egzemplarzu o numerze G.5/15 latał późniejszy niemiecki as myśliwski Manfred von Richthofen.

Opis konstrukcji i dane techniczne

AEG G.II był dwusilnikowym, trzymiejscowym dwupłatowym samolotem bombowym. Szkielet kadłuba, dźwigary skrzydeł i rozpórki międzyskrzydłowe wykonane były z rur stalowych i pokryte płótnem (z wyjątkiem przedniej części kadłuba pokrytej sklejką). Długość samolotu wynosiła 9,1 metra, a jego wysokość 3,15 metra. Rozpiętość górnego płata wynosiła 16,2 metra, dolnego 15,2 metra, a powierzchnia nośna 61 m². Cięciwa obu płatów wynosiła 2,2 metra, a odstęp między nimi miał 2,3 metra. Masa własna wynosiła 1450 kg, zaś masa całkowita (startowa) 2050 kg.

Napęd stanowiły dwa chłodzone cieczą 6-cylindrowe silniki rzędowe Benz Bz.III o mocy 112 kW (150 KM) każdy, napędzające śmigła w układzie ciągnącym. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 140 km/h. Maszyna osiągała wysokość 1000 metrów w czasie 11 minut. Pułap wynosił 3000 metrów, a długotrwałość lotu sześć godzin.

Uzbrojenie stanowiły dwa lub trzy ruchome karabiny maszynowe Parabellum LMG 14 oraz bomby o masie do 200 kg, przenoszone w podkadłubowych wyrzutnikach.

Uwagi

↑ Gray i Thetford 1970 ↓, s. 241 podają, że wyprodukowano od 15 do 20 egzemplarzy G.II, a Jankiewicz i Malejko 1993 ↓, s. 8 podają, że powstały 24 egzemplarze.
↑ Харук 2014 ↓, s. 77 podaje, że wysokość samolotu wynosiła 3,49 metra.
↑ Харук 2014 ↓, s. 77 podaje, że powierzchnia nośna wynosiła 59 m².
↑ Gray i Thetford 1970 ↓, s. 241 i Харук 2014 ↓, s. 77 podają, że masa całkowita wynosiła 2470 kg.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Herris 2015 ↓, s. 94.
1 2 Харук 2014 ↓, s. 76.
1 2 3 Харук 2014 ↓, s. 77.
↑ Herris 2015 ↓, s. 95–96, 98, 105–106.
↑ Herris 2015 ↓, s. 105.
↑ Jankiewicz i Malejko 1993 ↓, s. 8.
1 2 3 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 241.
1 2 3 4 5 6 7 8 Herris 2015 ↓, s. 91.
↑ Taylor 1989 ↓, s. 18.
↑ Herris 2015 ↓, s. 91, 96.

Bibliografia

Андрей Харук: Бомбардировщики Первой Мировой Войны. Более 60 типов воздушных кораблей. Москва: Эксмо, 2014, seria: Война и мы. Авиаколлекция. ISBN 978-5-699-71339-4. (ros.).
Peter Gray, Owen Thetford: German Aircraft of The First World War. Wyd. 2. London: Putnam, 1970. ISBN 0-85177-809-7. (ang.).
Jack Herris: A.E.G. Aircraft of WWI. T. 16. Aeronaut Books, 2015, seria: Great War Aviation Centennial Series. ISBN 978-1-935881-28-5. (ang.).
Jane’s Encyclopedia of Aviation. Michael J.H. Taylor (red.). London: Studio Editions, 1989. ISBN 1-85170-324-1. (ang.).
Zbigniew Jankiewicz, Julian Malejko: Samoloty i śmigłowce wojskowe – litera A. T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1993. ISBN 83-11-08229-4.

Linki zewnętrzne

Sylwetka samolotu AEG G.II w serwisie «Уголок неба». airwar.ru. [dostęp 2024-04-13]. (ros.).

[4] Gray i Thetford 1970 ↓, s. 241 podają, że wyprodukowano od 15 do 20 egzemplarzy G.II, a Jankiewicz i Malejko 1993 ↓, s. 8 podają, że powstały 24 egzemplarze.

[10] Харук 2014 ↓, s. 77 podaje, że wysokość samolotu wynosiła 3,49 metra.

[11] Харук 2014 ↓, s. 77 podaje, że powierzchnia nośna wynosiła 59 m².

[12] Gray i Thetford 1970 ↓, s. 241 i Харук 2014 ↓, s. 77 podają, że masa całkowita wynosiła 2470 kg.

[CITEREFHerris201594-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Herris 2015 ↓, s. 94.

[CITEREFХарук201476-2] 1 2 Харук 2014 ↓, s. 76.

[CITEREFХарук201477-3] 1 2 3 Харук 2014 ↓, s. 77.

[CITEREFHerris201595–96,_98,_105–106-5] Herris 2015 ↓, s. 95–96, 98, 105–106.

[CITEREFHerris2015105-6] Herris 2015 ↓, s. 105.

[CITEREFJankiewiczMalejko19938-7] Jankiewicz i Malejko 1993 ↓, s. 8.

[CITEREFGrayThetford1970241-8] 1 2 3 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 241.

[CITEREFHerris201591-9] 1 2 3 4 5 6 7 8 Herris 2015 ↓, s. 91.

[CITEREFTaylor198918-13] Taylor 1989 ↓, s. 18.

[CITEREFHerris201591,_96-14] Herris 2015 ↓, s. 91, 96.

Samoloty myśliwskie	AEG D.I Albatros D.I Albatros D.II Albatros D.III Albatros D.V Albatros W.4 Fokker D.I Fokker D.II Fokker D.III Fokker D.IV Fokker D.V Fokker D.VI Fokker D.VII Fokker D.VIII (E.V) Fokker Dr.I Fokker E.I Fokker E.II Fokker E.III Fokker E.IV Halberstadt D.II Junkers D.I LFG Roland D.I LFG Roland D.II LFG Roland D.VI Pfalz D.III Pfalz D.VII Pfalz D.VIII Pfalz D.XII Pfalz D.XV Pfalz Dr.I Pfalz E.I Siemens-Schuckert D.III Siemens-Schuckert D.IV Siemens-Schuckert E.I Siemens-Schuckert E.III
Samoloty bombowe	AEG G.II AEG G.IV Gotha G.I Gotha G.IV Gotha G.V Gotha G.VI Friedrichshafen G.III S.S.W. R.III Staaken R.VI Staaken R.XIV
Wodnosamoloty i łodzie latające	Albatros W.4 Albatros W.5 Friedrichshafen FF.33 Friedrichshafen FF.49 Gotha WD.1 Gotha WD.2 Hansa-Brandenburg W.12 Hansa-Brandenburg W.29 Junkers J 11 Lübeck-Travemünde F4
Samoloty rozpoznawcze i lekkie bombowe	AEG C.I AEG C.II AEG C.III AEG C.IV AEG C.V AEG C.VI AEG C.VII AEG C.VIII AEG C.VIII Dr Ago C.I Ago C.IV Albatros C.I Albatros C.III Albatros C.V Albatros C.VII Albatros C.X Albatros C.XII Albatros C.XV Aviatik C.I Aviatik C.III DFW C.V Halberstadt C.V LFG Roland C.II LVG C.II LVG C.V LVG C.VI Rumpler C.I Rumpler C.IV Rumpler C.VII
Samoloty wielozadaniowe	Aviatik B.I Halberstadt CL.II Halberstadt CL.IV Hannover CL.II Hannover CL.V Junkers CL.I
Samoloty szturmowe	AEG J.I Albatros J.I Junkers J.I
Nieuzbrojone samoloty szkolne i rozpoznawcze	AEG B.I AEG B.II AEG B.III Albatros B.I Albatros B.II Albatros B.III Aviatik B.II Fokker A.I Hansa-Brandenburg B.I Kondor B.I LVG B.I, B.II, B.III Rumpler C.VIII Rumpler Taube
Konstrukcje prototypowe	AEG DJ.I AEG Dr.I AEG G.I AEG PE Albatros C.II Albatros D.IV Albatros D.VI Albatros D.VII Albatros D.IX Albatros D.X Albatros D.XI Albatros D.XII Albatros Dr.I Albatros Dr.II Albatros W.3 Albatros W.8 DFW Floh Gotha WD.3 Halberstadt C.III Hansa-Brandenburg W.11 Hansa-Brandenburg W.16 Junkers J 1 Junkers J 2 Junkers J 7 Junkers J 8 Kondor D 1 Kondor D 2 Kondor D 6 Kondor D 7 Kondor E 3 Kondor W 1 LFG Roland Stralsund V 19 Pfalz D.VI Pfalz Dr.II Schütte-Lanz C.I Schütte-Lanz D.I Schütte-Lanz G.I
Inne	System oznaczeń niemieckich samolotów z okresu I wojny światowej