Fokker D.IV

Fokker D.IV
Ilustracja
Fokker D.IV
Dane podstawowe
Państwo

 Cesarstwo Niemieckie

Producent

Fokker

Konstruktor

Martin Kreutzer

Typ

Samolot myśliwski

Konstrukcja

dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie klasyczne – stałe

Załoga

1 (pilot)

Historia
Data oblotu

1916

Lata produkcji

1916

Liczba egz.

33

Dane techniczne
Napęd

1 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.III

Moc

160 KM

Wymiary
Rozpiętość

9,7 m

Długość

6,3 m

Wysokość

2,45 m

Powierzchnia nośna

21 m²

Masa
Własna

606 kg

Startowa

841 kg

Osiągi
Prędkość maks.

160 km/h

Prędkość wznoszenia

1000 m w 3 min

Pułap

5000 m

Długotrwałość lotu

1,5 h

Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 lub 2 karabiny maszynowe lMG 08 7,92 mm – stałe, w górnej części kadłuba
Użytkownicy
 Cesarstwo Niemieckie

Fokker D.IV – niemiecki samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany w 1916 roku w wytwórni Fokker Aeroplanbau, konstrukcji Martina Kreutzera.

Historia powstania i konstrukcja

 Osobny artykuł: Fokker D.I.

Samolot był rozwinięciem wcześniejszego dwupłatowego myśliwca Fokker D.I, który ze względu na niską moc silnika miał bardzo przeciętne osiągi, w szczególności słabą manewrowość i niską prędkość wznoszenia. Jego prototyp był oznaczony Fokker M21. Konstrukcja była praktycznie identyczna z D.I: kadłub w postaci stalowej kratownicy, obciągniętej płótnem; przód kadłuba osłonięty metalowymi panelami; usterzenie płytowe bez nieruchomych powierzchni stabilizujących; skrzydła proste, o jednakowej rozpiętości. Od poprzednika różnił się sześciokątnym przekrojem kadłuba, silnikiem, był nieco większy, a co najważniejsze – górny płat wyposażony był w lotki.

Samolot napędzał rzędowy, 6-cylindrowy silnik Mercedes D.III o mocy 160 KM; chłodnice o konstrukcji plastra miodu umieszczone były po obu stronach kadłuba. D.IV miał maksymalny pułap 5000 m. Czas wznoszenia wynosił odpowiednio: 3 min na 1000 m, 5 min na 2000 m, 12 min na 3000 m i 20 min na 4000 m. Prędkość maksymalna samolotu to 160 km/h.

Samolot uzbrojony był w dwa zsynchronizowane karabiny maszynowe lMG 08 kal. 7,92 mm, ale zazwyczaj zabudowywano tylko jeden, dla uzuskania lepszych osiągów. Zbudowano 33 Fokkery D.IV

Służba

Samolot wprowadzono do użytku w Luftstreitkräfte w 1916 roku. Początkowo wchodził w skład mieszanych oddziałów lotniczych Feldfliegerabteilung i wczesnych jednostek myśliwskich. Samolot miał nieco lepsze osiągi od wersji D.I, ale wciąż słabą zwrotność i gdy pojawiły się myśliwce Albatros D.I, został, wraz z pokrewnymi konstrukcjami, przesunięty do szkół lotniczych, a silniki D.III przeznaczono dla lepszych Albatrosów.

Przypisy

  1. ↑ Gray i Thetford 1970 ↓, s. 87.
  2. 1 2 Lamberton 1964 ↓, s. 218–219.
  3. 1 2 Lamberton 1964 ↓, s. 120.
  4. 1 2 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 88.
  5. ↑ Gray i Thetford 1970 ↓, s. 90.
  6. 1 2 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 89.

Bibliografia

Linki zewnętrzne