Albatros B.III

Albatros B.III
Niemiecki samolot rozpoznawczy Albatros B.III numer B.1167/15
Albatros B.III nr B.1167/15
Dane podstawowe
Państwo

 Cesarstwo Niemieckie

Producent

Albatros-Werke GmbH

Typ

samolot rozpoznawczy

Konstrukcja

dwupłat o konstrukcji mieszanej

Załoga

2

Historia
Data oblotu

1915

Lata produkcji

1915–1916

Liczba egz.

164

Dane techniczne
Napęd

Mercedes D.II

Moc

88 kW (120 KM)

Wymiary
Rozpiętość

11 m

Długość

7,8 m

Wysokość

3,15 m

Masa
Własna

723 kg

Startowa

1071 kg

Osiągi
Prędkość maks.

105 km/h

Pułap

3000 m

Długotrwałość lotu

4 h

Dane operacyjne
Użytkownicy
Cesarstwo Niemieckie

Albatros B.III – niemiecki dwupłatowy samolot rozpoznawczy, a następnie szkolny z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Albatros-Werke GmbH. Zbudowana w liczbie 164 egzemplarzy maszyna używana była w jednostkach bojowych Luftstreitkräfte i Kaiserliche Marine, a następnie została wycofana do szkół lotniczych.

Historia

Niemiecki samolot rozpoznawczy Albatros B.III numer S.171 w służbie lotnictwa marynarki wojennej
Albatros B.III nr S.171 lotnictwa morskiego Kaiserliche Marine

W 1915 roku w zakładach Albatros-Werke GmbH powstał projekt samolotu rozpoznawczego w układzie dwupłatu Albatros B.III, będący rozwinięciem poprzedniej konstrukcji tej wytwórni – Albatrosa B.II. B.III różnił się od poprzednika kadłubem o bardziej opływowym kształcie, kształtem i rozmiarami usterzenia oraz skrzydłami o mniejszej rozpiętości, a jego napęd stanowił silnik rzędowy Mercedes D.II o mocy 88 kW (120 KM). Nowa konstrukcja nie miała wyraźnej przewagi w osiągach nad B.II, w związku z tym została wyprodukowana w znacznie mniejszej liczbie niż poprzednik. Znane są następujące numery seryjne Albatrosów B.III (lista może być niekompletna i nie w pełni poprawna): B.893/15 – B.947/15; B.1138/15 – B.1192/15; B.1516/15 – B.1559/15 i B.200/16 — B.209/16, co razem daje 164 egzemplarze.

Konstrukcja kadłuba i ogona B.III została w późniejszym czasie zaadaptowana w uzbrojonym samolocie rozpoznawczym Albatros C.III, który był produkowany w dużych ilościach przez Albatrosa i innych producentów na licencji.

Użycie

Gdy w 1915 roku maszyny Albatros B.III dotarły na front zachodni okazało się, że bardziej potrzebne są tam uzbrojone samoloty klasy C. W rezultacie w inwentarzu bojowym Luftstreitkräfte nie uwzględniono w żadnym momencie ani jednego egzemplarza B.III, a samoloty używane były do szkolenia. Albatrosy B.III służyły m.in. w Fliegerersatz Abteilung Nr. 1 i Feldflieger-Abteilung 14. Samoloty trafiły również do lotnictwa morskiego Kaiserliche Marine, gdzie używane były do zadań rozpoznawczych.

Opis konstrukcji i dane techniczne

Albatros B.III był jednosilnikowym, dwumiejscowym dwupłatem rozpoznawczym. Długość samolotu wynosiła 7,8 metra, zaś jego wysokość 3,15 metra. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 11 metrów. Masa własna wynosiła 723 kg, zaś masa całkowita (startowa) 1071 kg.

Napęd stanowił najczęściej chłodzony cieczą 6-cylindrowy silnik rzędowy Mercedes D.II o mocy 88 kW (120 KM), choć znane są przypadki użycia starszego silnika Mercedes D.I o mocy 74 kW (100 KM). Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 105 km/h. Samolot osiągał pułap 3000 metrów, a długotrwałość lotu wynosiła 4 godziny.

Uwagi

  1. ↑ Po I wojnie światowej samolotowi Albatros B.III nadano oznaczenie fabryczne L.5.
  2. ↑ Sharpe 2001 ↓, s. 27 podaje, że prędkość maksymalna wynosiła 120 km/h.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Herris 2016 ↓, s. 96.
  2. 1 2 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 252.
  3. ↑ Herris 2016 ↓, s. 7.
  4. 1 2 Munson 1977 ↓, s. 109.
  5. ↑ Morgała 1997 ↓, s. 18.
  6. 1 2 3 4 5 Sharpe 2001 ↓, s. 27.
  7. ↑ Herris 2016 ↓, s. 99.
  8. 1 2 3 4 5 Treadwell 2010 ↓, s. 51.
  9. ↑ Herris 2016 ↓, s. 40.
  10. ↑ Herris 2016 ↓, s. 40, 98.

Bibliografia

Linki zewnętrzne