Albatros W.3

Albatros W.3
Niemiecki wodnosamolot Albatros W.3
Prototyp Albatrosa W.3
Dane podstawowe
Państwo

 Cesarstwo Niemieckie

Producent

Albatros-Werke GmbH

Typ

wodnosamolot torpedowy

Konstrukcja

dwupłat

Historia
Data oblotu

1916

Liczba egz.

1

Dane techniczne
Napęd

2 silniki Benz Bz.III

Moc

112 kW (150 KM)

Wymiary
Rozpiętość

22,7 m

Długość

13,1 m

Masa
Własna

1791 kg

Użyteczna

1624 kg

Osiągi
Prędkość maks.

133 km/h

Rozbieg

120 m

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 ruchome km
Użytkownicy
Cesarstwo Niemieckie

Albatros W.3 (Albatros VT) – niemiecki pływakowy wodnosamolot torpedowy w układzie dwupłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Albatros-Werke GmbH w Berlinie. Powstała w jednym egzemplarzu maszyna była pierwszym bombowcem torpedowym skonstruowanym przez Albatrosa, a jej rozwinięciem był produkowany w niewielkiej serii Albatros W.5.

Historia i użycie

Plany Albatrosa VT (W.3)
Plany Albatrosa VT (W.3)

W październiku 1915 roku kierownictwo Kaiserliche Marine zamówiło w zakładach Albatros-Werke GmbH wodnosamolot torpedowy. Do napędu wybrano dwa silniki Benz Bz.III o mocy 112 kW (150 KM) każdy, w układzie pchającym, z kołpakami na śmigłach. Dużych rozmiarów pudełkowe chłodnice zostały umieszczone na przedzie gondol silnikowych, usytuowanych pomiędzy płatami. Samolot miał konstrukcję drewnianą i typowe dla Albatrosa kształty. Stanowiąca uzbrojenie ofensywne torpeda umieszczona była pod kadłubem między pływakami, częściowo zagłębiona w niecce podkadłubowej w celu zmniejszenia oporu.

Prototyp Albatrosa W.3 (oznaczenie fabryczne VT – niem. Versuchs Torpedoflugzeug) został dostarczony marynarce w lipcu 1916 roku i nadano mu numer 527. Samolot testowany był intensywnie w Doświadczalnym Centrum Wodnosamolotów w Warnemünde. Mimo że nie podjęto produkcji seryjnej tego modelu, to posłużył on do opracowania ulepszonej wersji W.5.

Opis konstrukcji i dane techniczne

Albatros W.3 był dwusilnikowym wodnosamolotem pływakowym w układzie dwupłatu konstrukcji drewnianej. Długość samolotu wynosiła 13,1 metra, a rozpiętość skrzydeł 22,7 metra. Masa własna wynosiła 1791 kg, zaś masa użyteczna 1624 kg. Napęd stanowiły dwa chłodzone cieczą 6-cylindrowe silniki rzędowe Benz Bz.III o mocy 112 kW (150 KM) każdy. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 133 km/h. Rozbieg wynosił 120 metrów.

Uzbrojenie ofensywne stanowiła torpeda lotnicza, a do samoobrony służyły dwa ruchome karabiny maszynowe.

Uwagi

  1. ↑ Nowarra 1980 ↓, s. 57 podaje, że prędkość maksymalna wynosiła 116 km/h.
  2. ↑ Herris 2017 ↓, s. 67 podaje w innym miejscu, że uzbrojenie obronne stanowił jeden karabin maszynowy.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Herris 2017 ↓, s. 84.
  2. ↑ Nowarra 1980 ↓, s. 56.
  3. ↑ Herris 2017 ↓, s. 65, 84.
  4. 1 2 3 4 5 6 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 275.
  5. 1 2 3 Nowarra 1980 ↓, s. 57.
  6. 1 2 3 Herris 2017 ↓, s. 67.

Bibliografia

Linki zewnętrzne