Albatros D.XI

Albatros D.XI
Ilustracja
Drugi prototyp myśliwca Albatros D.XI
Dane podstawowe
Państwo

 Cesarstwo Niemieckie

Producent

Albatros-Werke GmbH

Typ

samolot myśliwski

Konstrukcja

dwupłat

Załoga

1

Historia
Data oblotu

luty 1918

Liczba egz.

2

Dane techniczne
Napęd

silnik birotacyjny Siemens-Halske Sh.III

Moc

118 kW (160 KM)

Wymiary
Rozpiętość

8 m

Długość

5,58 m

Wysokość

2,86 m

Powierzchnia nośna

18,5 m²

Masa
Własna

494 kg

Startowa

689 kg

Osiągi
Prędkość maks.

190 km/h

Prędkość wznoszenia

15 min 6 s na 5000 m

Pułap

6100 m

Zasięg

275 km

Długotrwałość lotu

1,5 h

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 km kal. 7,92 mm

Albatros D.XI – niemiecki dwupłatowy samolot myśliwski z końca I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Albatros-Werke GmbH w Berlinie. Maszyna wzięła udział w dwóch konkursach samolotów myśliwskich w Adlershof w 1918 roku, jednak nie była lepsza od konkurentów i w rezultacie nie weszła do produkcji seryjnej.

Historia

Po zbudowaniu w 1917 roku nieudanego, choć budowanego masowo modelu D.V zakłady Albatros-Werke GmbH usiłowały odzyskać utraconą reputację, projektując nowe typy myśliwców. Jednak wysiłki konstruktorów, których rezultatem były dwupłaty D.VI, D.VII i D.IX oraz trójpłaty Dr.I i Dr.II, nie przyniosły oczekiwanych efektów – żaden z myśliwców nie został zamówiony przez Luftstreitkräfte. Nowa konstrukcja, oznaczona D.XI, zrywała z typowym dla Albatrosów napędem w postaci silników rzędowych – po raz pierwszy w historii firmy zastosowano birotacyjny silnik gwiazdowy Siemens-Halske Sh.III z reduktorem. Jednostka napędowa obudowana była osłoną w kształcie podkowy z dwoma otworami wentylacyjnymi, a czterołopatowe śmigło wyposażono w kołpak.

Pierwszy prototyp o numerze rejestracyjnym 2208/18 został oblatany w lutym 1918 roku. Drugi prototyp o numerze 2209/18 wyposażono w dwułopatowe śmigło o dużej średnicy i niewyważone lotki. Albatros D.XI wziął udział w konkursach na samolot myśliwski w Adlershof w kwietniu i czerwcu 1918 roku. Samolot okazał się jednak gorszy od konkurentów (wśród których znajdował się m.in. Fokker D.VII) i nie został skierowany do produkcji seryjnej (wyróżniał się jedynie doskonałą prędkością wznoszenia, osiągając w czasie 15 minut i 6 sekund pułap 5000 metrów).

Opis konstrukcji i dane techniczne

Drugi prototyp D.XI.

Albatros D.XI był jednosilnikowym, jednoosobowym dwupłatem myśliwskim konstrukcji drewnianej. Pokryty sklejką kadłub miał płaskie boki, płaskie dno i wypukły grzbiet. Skrzydła konstrukcji drewnianej, kryte płótnem, połączone drewnianymi rozpórkami w kształcie litery „I”; płat górny o większej rozpiętości i grubszej cięciwie od dolnego. Lotki znajdowały się na górnym płacie, w pierwszym prototypie z wyważonymi końcówkami. Długość samolotu wynosiła 5,58 metra, a rozpiętość skrzydeł 8 metrów. Powierzchnia nośna wynosiła 18,5 m². Masa pustego płatowca wynosiła 494 kg, zaś masa startowa – 689 kg. Wysokość samolotu wynosiła 2,86 metra. Podwozie klasyczne, stałe, o dużej wysokości: główne wykonane z rur stalowych, z płozą ogonową ze sklejki.

Napęd stanowił chłodzony powietrzem 11-cylindrowy birotacyjny silnik gwiazdowy Siemens-Halske Sh.III o mocy 118 kW (160 KM) z reduktorem obrotów, napędzający dwu- lub czterołopatowe śmigło ciągnące. Prędkość maksymalna samolotu na wysokości 0 wynosiła 190 km/h, zaś długotrwałość lotu 1,5 godziny. Maszyna osiągała wysokość 2000 metrów w 4 minuty i 40 sekund oraz 5000 metrów w czasie 15 minut i 6 sekund. Zasięg wynosił 275 kilometrów, zaś maksymalny pułap – 6100 metrów.

Samolot uzbrojony był w dwa stałe zsynchronizowane karabiny maszynowe LMG 08/15 kalibru 7,92 mm.

Uwagi

  1. ↑ W silniku birotacyjnym wał korbowy wraz ze śmigłem wirowały w przeciwnym kierunku niż cylindry, co było próbą naprawienia głównego problemu silników rotacyjnych – dużego momentu pędu wirującej masy silnika. Jednak rozwiązanie to spowodowało gorsze chłodzenie i przegrzewanie się jednostki napędowej.
  2. ↑ Kowalski 2006 ↓, s. 21 podaje, że pierwszy prototyp miał numer 2205/18.
  3. ↑ Przy masie startowej wynoszącej 723 kg.
  4. ↑ Kowalski 2006 ↓, s. 21 i Gray i Thetford 1970 ↓, s. 263 podają błędnie, że samolot osiągał pułap 15 000 metrów.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Lamberton 1964 ↓, s. 114.
  2. 1 2 3 4 Munson 1969 ↓, s. 122.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Green i Swanborough 1995 ↓, s. 16.
  4. ↑ Goworek 1988 ↓, s. 174-175.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 8 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 263.
  6. 1 2 3 4 Nemsch 2003 ↓, s. 29.
  7. ↑ Davies 1974 ↓, s. 127.

Bibliografia

Linki zewnętrzne