Albatros W.8

Albatros W.8
niemiecki wodnosamolot pływakowy Albatros W.8
Pierwszy prototyp wodnosamolotu Albatros W.8
Dane podstawowe
Państwo

 Cesarstwo Niemieckie

Producent

Albatros-Werke GmbH

Typ

wodnosamolot myśliwski

Konstrukcja

dwupłat

Historia
Wycofanie ze służby

1918

Liczba egz.

3

Dane techniczne
Napęd

1 silnik rzędowy Benz Bz.IIIb

Moc

143 kW (195 KM)

Wymiary
Rozpiętość

11,46 m

Długość

9,59 m

Wysokość

3,39 m

Powierzchnia nośna

27,3 m²

Masa
Użyteczna

500 kg

Osiągi
Prędkość maks.

150 km/h

Prędkość wznoszenia

6,5 min na 1000 m

Zasięg

500 km

Długotrwałość lotu

3,5 h

Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 km
Użytkownicy
Cesarstwo Niemieckie

Albatros W.8 – niemiecki dwumiejscowy pływakowy wodnosamolot myśliwski w układzie dwupłatu z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Albatros-Werke GmbH. Zbudowana w liczbie trzech egzemplarzy maszyna przegrała rywalizację z konkurencyjnym wodnosamolotem Hansa-Brandenburg W.29 i pozostała na etapie prototypów.

Historia i użycie

Drugi prototyp wodnosamolotu Albatros W.8
Drugi prototyp wodnosamolotu Albatros W.8

Na przełomie 1917 i 1918 roku wytwórnia Albatros-Werke GmbH zaoferowała Kaiserliche Marine projekt dwumiejscowego wodnosamolotu myśliwskiego, mającego potencjalnie zastąpić używany przez marynarkę Hansa-Brandenburg W.12. Do napędu płatowca o oznaczeniu Albatros W.8 zamierzano użyć eksperymentalnego silnika Benz Bz.IIIb o mocy 143 kW (195 KM). Konstrukcja usterzenia ogonowego w porównaniu do Hansa-Brandenburg W.12 ograniczała jednak w większym stopniu pole ostrzału tylnego strzelca. Pierwszy prototyp miał zamontowany spiczasty kołpak na śmigle.

Zbudowano trzy egzemplarze samolotu Albatros W.8, które otrzymały numery 5001–5003, nadane w 1918 roku przez Kaiserliche Marine (przy czym nie wiadomo, czy ostatni egzemplarz o numerze 5003 został w ogóle ukończony). Przeprowadzone testy wykazały, że W.8 miał mniejszą prędkość maksymalną zarówno od Hansa-Brandenburg W.12, jak też od jego ulepszonego następcy – Hansa-Brandenburg W.29. Również dostępność wykorzystanych do napędu W.8 silników Benz Bz.IIIb była niewystarczająca, co w parze z gorszymi od konkurencji osiągami i układem konstrukcyjnym zadecydowało o nieskierowaniu samolotu do produkcji seryjnej.

W.8 był ostatnim wodnosamolotem wytwórni Albatros zbudowanym podczas I wojny światowej.

Opis konstrukcji i dane techniczne

Albatros W.8 był dwumiejscowym, jednosilnikowym wodnosamolotem pływakowym w układzie dwupłatu konstrukcji drewnianej. Długość samolotu wynosiła 9,59 metra, a jego wysokość 3,39 metra. Rozpiętość skrzydeł wynosiła 11,46 metra, zaś powierzchnia nośna 27,3 m². Masa użyteczna wynosiła 500 kg.

Napęd stanowił chłodzony cieczą 8-cylindrowy silnik rzędowy Benz Bz.IIIb o mocy 143 kW (195 KM). Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 150 km/h. Maszyna osiągała wysokość 1000 metrów w czasie 6,5 minuty i 3000 metrów w 34 minuty, zaś długotrwałość lotu wynosiła 3,5 godziny. Zasięg samolotu wynosił 500 km.

Myśliwiec uzbrojony był w jeden stały zsynchronizowany karabin maszynowy LMG 08/15 oraz jeden ruchomy karabin maszynowy Parabellum strzelca pokładowego.

Uwagi

  1. ↑ Herris 2017 ↓, s. 67 podaje, że uzbrojenie ofensywne stanowiły jeden lub dwa stałe karabiny maszynowe.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Herris 2017 ↓, s. 112.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Gray i Thetford 1970 ↓, s. 277.
  3. 1 2 Herris 2012 ↓, s. 92.
  4. ↑ Jankiewicz i Malejko 1993 ↓, s. 56.
  5. 1 2 3 4 5 Herris 2017 ↓, s. 67.
  6. 1 2 3 Jankiewicz i Malejko 1993 ↓, s. 57.

Bibliografia

Linki zewnętrzne