Lee Grant (1967) | |
| Imię i nazwisko |
Lyova Haskell Rosenthal |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
31 października 1925 |
| Zawód | |
| Współmałżonek |
Arnold Manoff |
| Lata aktywności |
od 1931 |
Lee Grant, właśc. Lyova Haskell Rosenthal (ur. 31 października 1925 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna oraz reżyserka. Laureatka Oscara za drugoplanową rolę w filmie Szampon (1975). Była również trzykrotnie nominowana do tej nagrody.
Urodziła się w Nowym Jorku jako córka żydowskich imigrantów z Europy Wschodniej – aktorki/nauczycielki Witii (z domu Haskell), i pośrednika w handlu nieruchomościami A. W. Rosenthala. Jej ojciec urodził się w rodzinie polsko-żydowskich imigrantów, a matka w rodzinie rosyjsko-żydowskich imigrantów.
Jej pseudonim artystyczny Lee Grant powstał od dwóch nazwisk generałów wojny secesyjnej. Zadebiutowała w wieku 4 lat w przedstawieniu L’Oracolo w Metropolitan Opera. Uczęszczała na zajęcia taneczne i aktorskie pod kierunkiem Sanforda Meisnera. W szkole średniej otrzymała stypendium teatralne z Neighborhood Playhouse School.
Jako nastolatka pojawiła się na scenie Broadwayu i za postać młodej złodziejaszki sklepowej w sztuce Opowieści o detektywie (Detective Story) otrzymała nagrodę koła krytyków teatralnych.
Zadebiutowała na dużym ekranie rolą młodej złodziejaszki sklepowej w dramacie kryminalnym noir Opowieści o detektywie (Detective Story, 1951) z Kirkiem Douglasem, za którą otrzymała nagrodę na Festiwalu Filmowym w Cannes i zdobyła nominacje do Oscara i Złotego Globu. Rola Stelli Chernak w operze mydlanej ABC Peyton Place (1965-66) przyniosła jej nagrodę Emmy.
Jej rola Joyce Enders w komediodramacie Właściciel (The Landlord, 1970) była nominowana do Oscara i Złotego Globu. Za drugoplanową kreację Felicii Carp w melodramacie Szampon (Shampoo, 1975) u boku Warrena Beatty, Julie Christie i Goldie Hawn została uhonorowana nagrodą Oscara. Kolejną nominację do Oscara i Złotego Globu otrzymała za postać Lillian Rosen w dramacie wojennym Przeklęty rejs (Voyage of the Damned, 1976) z Faye Dunaway i Katharine Ross.
Zagrała potem w komedii Charlie Chan i klątwa Dragon Queen (Charlie Chan and the Curse of the Dragon Queen, 1981) z Peterem Ustinov, Michelle Pfeiffer i Angie Dickinson, komedii romantycznej Roberta Altmana Dr T. i kobiety (Dr. T & the Women, 2000) u boku Richarda Gere’a, Helen Hunt, Farrah Fawcett i Shelley Long oraz dreszczowcu Davida Lyncha Mulholland Drive (Mulholland Dr., 2001) z Naomi Watts i Justinem Theroux.
W latach 1951–1960 była żoną scenarzysty Arnolda Manoffa, z którym ma córkę aktorkę Dinah Manoff (ur. 25 stycznia 1958 w Nowym Jorku). W 1970 poślubiła producenta Josepha Feury.
| Rok | Nagroda | Kategoria | Film |
|---|---|---|---|
| 1952 | Nagroda na 5. MFF w Cannes | Najlepsza aktorka | Opowieści o detektywie (1951) |
| 1966 | Nagroda Emmy | Najlepsza aktorka drugoplanowa w serialu dramatycznym | Peyton Place (1965) |
| 1971 | Najlepsza aktorka pierwszoplanowa | The Neon Ceiling (1971) | |
| 1976 | Nagroda Akademii Filmowej | Najlepsza aktorka drugoplanowa | Szampon (1975) |