_(cropped).jpg) Sandy Dennis (1967) | |
| Imię i nazwisko |
Sandra Dale Dennis |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
27 kwietnia 1937 |
| Data i miejsce śmierci |
2 marca 1992 |
| Zawód | |
| Lata aktywności |
1956–1991 |
Sandra Dale Dennis (ur. 27 kwietnia 1937 w Hastings, zm. 2 marca 1992 w Westport) – amerykańska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna. Laureatka Oscara za drugoplanową rolę w filmie Kto się boi Virginii Woolf? (1966).
Dennis urodziła się w Hastings w stanie Nebraska, jako córka Yvonne, sekretarki, i Jacka Dennisa, urzędnika pocztowego. Sandy, ma brata, Franka. Uczęszczała na Nebraska Wesleyan University i University of Nebraska. W wieku 19 lat przeprowadziła się do Nowego Jorku.
Zadebiutowała w telewizji w 1956 w The Guiding Light. Jej debiut filmowy to obraz Wiosenna bujność traw u boku Natalie Wood z 1961. Była jednak bardziej zaangażowana w karierę w teatrze. Wygrała w krótkim czasie dwie nagrody Tony za kreacje w sztukach A Thousand Clowns i Any Wednesday. W 1966 zdobyła Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej za rolę Honey, kruchej, neurotycznej żony George’a Segala, w obrazie Mike’a Nicholsa Kto się boi Virginii Woolf?. Osobiście nagrody nie przyjęła, gdyż właśnie była w Nowym Jorku na planie kolejnego filmu.
Ostatni raz pojawiła się na ekranie w 1991 w filmie Indiański biegacz w reżyserii Seana Penna.
Żyła w związku z muzykiem jazzowym Gerrym Mulliganem (1965–1976). Chociaż Mulligan często określał Dennis jako jego drugą żonę, Dennis później wyznała, że nigdy nie wyszła za mąż. Przez parę lat była również związana z aktorem Erikiem Robertsem (1980–1985).
Zmarła na raka jajnika w Westport w stanie Connecticut w wieku 54 lat.
W 1997, pośmiertnie, zostały wydane wspomnienia aktorki Sandy Dennis: A Personal Memoir.
