Sunitynib

Sunitynib
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C22H27FN4O2

Masa molowa

398,47 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

557795-19-4
341031-54-7 (jabłczan)

PubChem

5329102

DrugBank

DB01268

Klasyfikacja medyczna
ATC

L01EX01

Sunitinib – organiczny związek chemiczny, inhibitor kinazy białkowej.

Wskazania

Wskazany w leczeniu:

W 2009 roku Agencja Oceny Technologii Medycznych zarekomendowała finansowanie ze środków publicznych sunitynibu w leczeniu zaawansowanego raka nerki z przerzutami

Mechanizm działania

Sunitynib hamuje liczne receptory kinazy tyrozynowej (RTK), które biorą udział we wzroście nowotworów, w neoangiogenezie i w rozsiewie choroby nowotworowej z przerzutami. Sunitynib został zidentyfikowany jako inhibitor receptorów płytkowego czynnika wzrostu, receptorów czynników wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR1, VEGFR2 i VEGFR3), receptorów czynnika komórek pnia (KIT), kinazy tyrozynowej podobnej do Fms-3 (FLT3), receptorów czynnika stymulującego powstawanie kolonii (CSF-1R) i receptorów glejopochodnego czynnika neurotroficznego (ang. RET). W testach biochemicznych i komórkowych podstawowy metabolit sunitynibu wykazuje działanie podobne do sunitynibu.

Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Po podaniu doustnym sunitynibu maksymalne stężenie (Cmax) stwierdza się na ogół po upływie 6–12 godzin (Tmax). Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną sunitynibu.

Dystrybucja

W badaniach in vitro stopień wiązania się sunitynibu i jego podstawowego czynnego metabolitu z ludzkimi białkami osocza wynosił odpowiednio 95% i 90% niezależnie od stężenia. Pozorna objętość dystrybucji (Vd) w przypadku sunitynibu była znaczna (2230 l), co wskazuje na penetrację leku do tkanek.

Biotransformacja

Sunitynib jest metabolizowany przede wszystkim przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, który katalizuje reakcję powstawania głównego czynnego metabolitu dietylu sunitynibu podlegającego dalszemu metabolizmowi katalizowanemu przez ten sam izoenzym.

Eliminacja

Substancja czynna jest wydalana przede wszystkim z kałem (61%), natomiast przez nerki ulega wydaleniu 16% podanej dawki w postaci niezmienionej i metabolitów.

Częste i bardzo częste działania niepożądane

Przypisy

  1. ↑ Sunitinib malate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 27 września 2025, numer katalogowy: PZ0012 [dostęp 2026-03-30].
  2. ↑ Sunitinib, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 5329102 [dostęp 2015-05-15] (ang.).
  3. ↑ Sutent w nowotworach neuroendokrynnych trzustki [online], Fundacja Onkologiczna Osób Młodych Alivia [dostęp 2015-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05].
  4. ↑ Stanowisko nr 19/05/2009 z dnia 2 marca 2009 r. w sprawie finansowania sunitynibu (Sutent) w leczeniu zaawansowanego raka nerki z przerzutami [PDF], Warszawa: Agencja Oceny Technologii Medycznych, 2 marca 2009 [dostęp 2010-11-02] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-02].
  5. ↑ Li Sun i inni, Discovery of 5-[5-Fluoro-2-oxo-1,2- dihydroindol-(3Z)-ylidenemethyl]-2,4- dimethyl-1H-pyrrole-3-carboxylic Acid (2-Diethylaminoethyl)amide, a Novel Tyrosine Kinase Inhibitor Targeting Vascular Endothelial and Platelet-Derived Growth Factor Receptor Tyrosine Kinase, „Journal of Medicinal Chemistry”, 46 (7), 2003, s. 1116–1119, DOI: 10.1021/jm0204183, PMID: 12646019 (ang.).
  6. ↑ A. Lindauer i inni, Pharmacokinetic/Pharmacodynamic Modeling of Biomarker Response to Sunitinib in Healthy Volunteers, „Clinical Pharmacology & Therapeutics”, 87 (5), 2010, s. 601–608, DOI: 10.1038/clpt.2010.20, PMID: 20376000 (ang.).
  7. ↑ S. Percy Ivy, Jeannette Y. Wick, Bennett M. Kaufman, An overview of small-molecule inhibitors of VEGFR signaling, „Nature Reviews Clinical Oncology”, 6 (10), 2009, s. 569–579, DOI: 10.1038/nrclinonc.2009.130, PMID: 19736552 (ang.).
  8. ↑ Robert Roskoski jr., Sunitinib: A VEGF and PDGF receptor protein kinase and angiogenesis inhibitor, „Biochemical and Biophysical Research Communications”, 356 (2), 2007, s. 323–328, DOI: 10.1016/j.bbrc.2007.02.156, PMID: 17367763 (ang.).
  9. ↑ Nielka P. van Erpa, Hans Gelderblomb, Henk-Jan Guchelaar, Clinical pharmacokinetics of tyrosine kinase inhibitors, „Cancer Treatment Reviews”, 35 (8), 2009, s. 692–706, DOI: 10.1016/j.ctrv.2009.08.004, PMID: 19733976 (ang.).
  10. ↑ Seema Sahai, Brian L. Swick, Hyperkeratotic eruption, hand–foot skin reaction, facial erythema, and stomatitis secondary to multi-targeted kinase inhibitor sorafenib, „International Journal of Dermatology”, 49 (10), 2010, s. 1203–1206, DOI: 10.1111/j.1365-4632.2010.04606.x, PMID: 20883411 (ang.).
  11. ↑ Guadalupe Aparicio-Gallego i inni, Molecular basis of hypertension side effects induced by sunitinib, „Anti-Cancer Drugs”, 22 (1), 2010, s. 1–8, DOI: 10.1097/CAD.0b013e3283403806, PMID: 20938340 (ang.).
  12. ↑ Charakterystyka produktu leczniczego. Sutent [PDF], Pfizer Europe [dostęp 2026-03-30].

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.