Vini

Vini
Lesson, 1833
Ilustracja
Loreczka modroczapkowa (V. australis)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

papugowe

Rodzina

papugi wschodnie

Podrodzina

damy

Plemię

Loriini

Rodzaj

Vini

Typ nomenklatoryczny

Vini coccinea Lesson, 1833 (= Psittacula kuhlii Vigors, 1824)

Synonimy
Gatunki

14 gatunków (w tym 2 wymarłe) – zobacz opis w tekście

Vini – rodzaj ptaków z podrodziny dam (Loriinae) w obrębie rodziny papug wschodnich (Psittaculidae).

Rozmieszczenie geograficzne

Do rodzaju należą gatunki endemiczne występujące na tropikalnych wyspach Oceanii.

Charakterystyka

Długość ciała 15–20 cm; masa ciała 21–92 g. Wszyscy przedstawiciele tego rodzaju charakteryzują się jaskrawym upierzeniem.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1833 roku francuski zoolog René Lesson w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Ilustracje zoologiczne, czyli zbiór rysunków zwierząt namalowanych z natury. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) loreczka rubinowa (V. kuhlii).

Etymologia

  • Arimanus: na podstawie „Petite Perruche de l’Île de Taïti” Daubentona (1765–1781) oraz „Arimanon” Buffona (1770–1783); według Buffona Arimanon było tahitańską nazwą loreczki białogardłej i oznaczało „kokosowy ptak” od jej siedliska. Jednak Lesson (1826–1830) zauważa, że Arimanon był błędnym zapisem Arimanou, o tym samym znaczeniu, będącej dawną zapomnianą nazwą tej loreczki (por. tahit. ari’i ‘król, książę’; manu ‘ptak’).
  • Vini: lokalna nazwa Vini używana na Tahiti i Bora-Bora na określenie papugi.
  • Charmosynoides: rodzaj Charmosyna Wagler, 1832 (lorika); gr. -οιδης -oidēs ‘przypominający’. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Charmosyna margarethae Tristram, 1879.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:

oraz gatunki wymarłe:

Status i ochrona

Większość gatunków papug z rodzaju Vini jest zagrożona wyginięciem. Spowodowane jest to ingerencją człowieka w środowisko naturalne wysp zasiedlanych przez te ptaki. Obszar ich występowania został silnie ograniczony. Dwa gatunki wyginęły jeszcze przed przybyciem pierwszych Europejczyków na wyspy Pacyfiku. Głównymi przyczynami zmniejszania się liczby osobników tego rodzaju są introdukowane gatunki zwierząt, przede wszystkim szczury, oraz utrata siedlisk.