HMS H28 bliźniaczy do HMS H30 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
18 marca 1917 |
| Wodowanie |
9 maja 1918 |
| Wejście do służby |
19 października 1918 |
| Wycofanie ze służby |
30 września 1935 |
| Los okrętu |
sprzedany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
430 ton (wynurzony), |
| Długość |
52,12 metra |
| Zanurzenie |
4,67 metra |
| Napęd | |
| silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM | |
| Prędkość |
11,5 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
1375 mil przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| cztery wyrzutnie torpedowe 533 mm działko QF 6 pounder Hotchkiss | |
| Załoga |
22 |
HMS H30 – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1917–1918 w stoczni Vickers w Barrow-in-Furness, gdzie okręt został wodowany 9 maja 1918 roku. Do służby w Royal Navy został przyjęty 19 października 1918 roku.
HMS H30 należał do serii okrętów typu H ze zmienioną konstrukcją. Po internowaniu części okrętów budowanych na zlecenie w Stanach Zjednoczonych zapadła decyzja o przeniesieniu produkcji do Wielkiej Brytanii. Od początku 1917 roku do końca 1920 roku w stoczniach Vickers, Cammell Laird, Armstrong Whitworth, Beardmore oraz HM Dockyard wybudowano 23 okręty tej klasy.
W listopadzie 1918 roku okręt należał do Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych (8th Submarine Flotilla) stacjonującej w Yarmouth
30 września 1935 roku H30 został sprzedany firmie Cashmore z Newport.