HMS H4

HMS H4
Ilustracja
HMS H4 w Brindisi w 1916 roku
Klasa

okręt podwodny

Typ

H

Historia
Stocznia

Canadian Vickers(inne języki), Montreal

Wodowanie

11 stycznia 1915

 Royal Navy
Wejście do służby

5 czerwca 1915

Wycofanie ze służby

30 listopada 1921

Los okrętu

złomowany

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

369 t (nawodna),
441 t (podwodna)

Długość

45,8 m

Zanurzenie

4,67 m

Napęd
silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM
Prędkość

11,5 węzła na powierzchni
9 węzłów w zanurzeniu

Zasięg

1300 mil przy 10 węzłach

Wyrzutnie torpedowe

4 wt kal. 450 mm (6 torped)

Załoga

22

HMS H4 – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1914–1915 w Canadian Vickers(inne języki) w Montrealu, gdzie okręt został wodowany 11 stycznia 1915 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 3 czerwca 1915 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. H.E. Smyth.

Razem z H1, H2 i H3 przepłynął Atlantyk z St. John’s (Nowa Fundlandia) do Gibraltaru, pod eskortą krążownika pomocniczego HMS „Calgarian”. Następnie wpłynął na Morze Śródziemne.

W 1916 roku był w składzie Adriatyckiej Flotylli Okrętów Podwodnych stacjonującej w Brindisi oraz Wenecji, pod dowództwem Lt. Henry'ego E. Smytha.

23 maja 1918 roku H4 zatopił niemiecki okręt podwodny SM UB-52.

30 listopada 1921 roku okręt został sprzedany firmie Agius Bros z Malty i następnie złomowany.