HMS H28 bliźniaczy do HMS H51 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
1 października 1917 |
| Wodowanie |
15 listopada 1918 |
| Wejście do służby |
1 września 1920 |
| Wycofanie ze służby |
6 czerwca 1924 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
430 ton (wynurzony), |
| Długość |
52,12 metra |
| Zanurzenie |
4,67 metra |
| Napęd | |
| silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM | |
| Prędkość |
11,5 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
1375 mil przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| 1 działko QF 6 pounder Hotchkiss | |
| Wyrzutnie torpedowe |
4 wt kal. 533 mm |
| Załoga |
22 |
HMS H51 (pennant number - H51) – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1917–1918 w stoczni Royal Navy Dockyard w Pembroke Dock, gdzie okręt został wodowany 15 listopada 1918 roku. Do służby w Royal Navy został przyjęty 1 września 1920 roku.
HMS H51 należał do serii okrętów typu H ze zmienioną konstrukcją. Po internowaniu części okrętów budowanych na zlecenie w Stanach Zjednoczonych zapadła decyzja o przeniesieniu produkcji do Wielkiej Brytanii. Od początku 1917 roku do końca 1920 roku w stoczniach Vickers, Cammell Laird, Armstrong Whitworth, Beardmore oraz HM Dockyard wybudowano 23 okręty tego typu.
Okręt został wycofany ze służby w czerwcu 1924 roku, a 6 czerwca sprzedany firmie Keen z Bristolu. 17 lipca 1924 roku został odsprzedany Davo S. Bkg Co.