HMS H7

HMS H7
Ilustracja
HMS H4 bliźniaczy do HMS H7
Klasa

okręt podwodny

Typ

H

Historia
Stocznia

Canadian Vickers(inne języki), Montreal

Wodowanie

19 maja 1915

 Royal Navy
Wejście do służby

20 czerwca 1915

Wycofanie ze służby

30 listopada 1921

Los okrętu

złomowany

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

369 t (nawodna),
441 t (podwodna)

Długość

45,8 m

Zanurzenie

4,67 m

Napęd
silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM
Prędkość

11,5 węzła na powierzchni
9 węzłów w zanurzeniu

Zasięg

1300 mil przy 10 węzłach

Wyrzutnie torpedowe

4 wt kal. 450 mm (6 torped)

Załoga

22

HMS H7 – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1914–1915 w stoczni Canadian Vickers(inne języki) w Montrealu, gdzie okręt został wodowany 1 kwietnia 1915 roku. Rozpoczął służbę w Royal Navy 29 czerwca 1915 roku. Pierwszym dowódcą został Lt. Ernest G. Ebblewhite.

W 1916 roku HMS H7 był w składzie Ósmej Flotylli Okrętów Podwodnych stacjonującej w Yarmouth, pod dowództwem Lt. Ebblewhite'a. W listopadzie 1918 roku stacjonował w Brindisi. 30 listopada 1921 roku okręt został sprzedany firmie Agius Bros z Malty i następnie złomowany.