HMS H28 bliźniaczy do HMS H48 | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
30 listopada 1917 |
| Wodowanie |
31 marca 1919 |
| Wejście do służby |
23 czerwca 1919 |
| Wycofanie ze służby |
30 sierpnia 1935 |
| Los okrętu |
sprzedany i zezłomowany |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
430 ton (wynurzony), |
| Długość |
52,12 metra |
| Zanurzenie |
4,67 metra |
| Napęd | |
| silnik spalinowy diesel 480 KM, dwa silniki elektryczne po 620 KM | |
| Prędkość |
11,5 węzła na powierzchni |
| Zasięg |
1375 mil przy 10 węzłach |
| Uzbrojenie | |
| 1 działko QF 6 pounder Hotchkiss | |
| Wyrzutnie torpedowe |
4 wt kal. 533 mm |
| Załoga |
22 |
HMS H48 (pennant number - H48) – brytyjski okręt podwodny typu H. Zbudowany w latach 1917–1919 w stoczni William Beardmore and Company w Dalmuir, gdzie okręt został wodowany 31 marca 1919 roku. Do służby w Royal Navy został przyjęty 23 czerwca 1919 roku.
HMS H48 należał do serii okrętów typu H ze zmienioną konstrukcją. Po internowaniu części okrętów budowanych na zlecenie w Stanach Zjednoczonych zapadła decyzja o przeniesieniu produkcji do Wielkiej Brytanii. Od początku 1917 roku do końca 1920 roku w stoczniach Vickers, Cammell Laird, Armstrong Whitworth, Beardmore oraz HM Dockyard wybudowano 23 okręty tego typu.
30 sierpnia 1935 roku okręt został sprzedany firmie Rees w Llanelly.