| Wymowa |
[jan] |
|---|---|
| Płeć |
męskie |
| Język(i) |
polski, czeski |
| Imieniny |
m.in. 24 czerwca, 27 grudnia |
| Znaczenie | |
| Języki |
hebrajski |
| Słowo |
hebr. יוחנן |
| Znaczenie |
Jahwe jest łaskawy |
| Alternatywne nazwy | |
| Warianty obcojęzyczne |
János, Jean, Juan, John, Giovanni, Hans, Ιωάννης, Іван |
| Odpowiednik dla płci przeciwnej | |
| Formy pochodne |
Janek, Jańcio, Jasiek, Jaś |
| Wyrazy pokrewne |
joannici, Janowy |
| Pokrewne imiona | |
ⓘ (stgr. Ἰωάννης od hebr. rdzenia hebr. יחנ – łaska) – imię męskie pochodzenia biblijnego. Po hebrajsku יוחנן (Johanan) oznacza „Jahwe jest łaskawy”. Według Ewangelii imię to nosił prorok Jan Chrzciciel oraz apostoł Jan Ewangelista. Zostało ono przejęte najpierw do greki, a potem do łaciny. Rozpowszechniło się we wszystkich krajach chrześcijańskich.
W polskich dokumentach zapisywano najpierw to imię w postaci Ioannes, Iohannes (1012–18), później także Jan (1161), Jon (1302), Johan (1320), Jen (1366), Johans (1385) oraz Joan (forma kresowa, 1432). Największą popularność zyskała forma Jan, od czasów średniowiecza będąca jednym z najczęściej nadawanych imion. W 2022 r. imię Jan nosiło 493 283 osób w Polsce (6. miejsce wśród imion męskich pod względem popularności), wcześniej jednak imię to zajmowało pierwsze miejsce wśród imion męskich w populacji (np. w 2004 r. jedynie dwa imiona żeńskie – Anna i Maria – występowały częściej od Jana).
Przekształcenia i zdrobnienia: Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Jach, Jachu, Janczy, Janiec, Janicek, Janik, Janisław, Jano, Janek, Janko, Janosik, Jasiek, Jaszko, Jaś, Jaśko, Jasio, Janusz, Jasz.
Żeńskim odpowiednikiem jest Joanna, i – późniejszym – Janina.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
