Ultima Online

Ultima Online
Producent

Origin Systems

Wydawca

Electronic Arts

Dystrybutor

PL: Mirage Media (Renaissance) IM Group (Third Dawn)

Projektant

Raph Koster

Data wydania

wrzesień 1997

Gatunek

MMORPG

Tryby gry

wieloosobowa

Platforma

Windows

Strona internetowa

Ultima Online (UO) – gra komputerowa typu MMORPG, wydana we wrześniu 1997 roku przez Origin Systems. Od momentu wydania doczekała się dodatków, pakietów zawartości oraz bezpłatnych aktualizacji, wśród których dodatek Ultima Online: Kingdom Reborn w 2007 roku wprowadził nowy silnik graficzny z udoskonaloną grafiką. Rozgrywka jest umieszczona w świecie fantasy znanym z serii Ultima.

Rozgrywka

Rozgrywka odbywa się w rozległym świecie, w którym gracze mogą eksplorować krainę, wykonywać zadania, walczyć z potworami i innymi graczami, handlować, tworzyć przedmioty oraz posiadać własne domy. Gracz tworzy postać rozwijaną poprzez system umiejętności, bez sztywnego podziału na klasy, dzięki czemu może specjalizować ją zarówno w walce, jak i w zajęciach takich jak rzemiosło czy handel.

Produkcja

Jej głównym twórcą jest Richard Garriott znany również jako Lord British. W lutym 2004 roku Electronic Arts zamknęło studio Origin Systems, a rozwój Ultima Online przeniesiono do oddziału EA Redwood Shores. Dwa lata później za rozwój gry zaczęło odpowiadać Mythic Entertainment, a od 1 lutego 2014 roku za obsługę i dalszy rozwój gry odpowiada Broadsword Online Games (w imieniu Electronic Arts).

Gra jest obsługiwana przez oficjalną sieć kilkudziesięciu serwerów zlokalizowanych we wszystkich strefach czasowych świata. Największa popularność gra zyskała w Japonii. Po wydaniu dodatku Samurai Empire, Japończycy stanowią najliczniejszą grupę graczy.[potrzebny przypis]

Gra oferuje płatną subskrypcję, a od 2018 roku również bezpłatny model Endless Journey, który umożliwia korzystanie z podstawowych funkcji gry z pewnymi ograniczeniami. Alternatywą dla płatności kartą kredytową były przedpłacone karty Game Time, które działają jak telefoniczne karty przedpłacone, zawierające kod umożliwiający dodanie do konta określonego okresu gry.

Odbiór

Po ukazaniu się na rynku gra spotkała się z mieszanym odbiorem krytyków. W serwisie Metacritic uzyskała średnią ocenę 59/100 na podstawie sześciu recenzji, natomiast w 1998 roku w styczniowym numerze polskiego miesięcznika Secret Service gra otrzymała ocenę 9/10. Jedyny kłopot jaki wówczas wskazano to zdarzające się problemy z połączeniem sieciowym (głównie opóźnienia).

Ultima Online została wpisana ośmiokrotnie do Księgi rekordów Guinnessa: Gamer’s Edition 2012, między innymi w kategoriach: „First MMORPG to Reach 100,000 Players”, „Longest Running MMORPG”, czy „First and Only Person to Kill Lord British”.

Przypisy

  1. ↑ Ultima Online Renaissance. „Click!”. 12/2000, s. 20-21. Wydawnictwo Bauer.
  2. ↑ Ultima Online Third Dawn. „Click!”. 12/2001, s. 30-31. Wydawnictwo Bauer.
  3. ↑ Leigh Alexander: Ultima Online Celebrates 10 Years With In-Game Events. Gamasutra, 2007-09-25. [dostęp 2017-11-07]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 Krupik. Ultima OnLine. „Secret Service”. 1/98 (53), s. 60-61, styczeń 1998.
  5. ↑ Ultima Online [online], GameSpot [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  6. ↑ Ultima Online: Renaissance Review [online], GameSpot [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  7. ↑ Richard Garriott: the man, the myth, the mischief. polygon.com. (ang.).
  8. ↑ Rob Fahey Contributing Editor, EA confirms closure of Origin Systems [online], GamesIndustry.biz, 1 marca 2004 [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  9. ↑ Justin Olivetti: Mythic devs form new studio, take over DAoC and Ultima Online. engadget.com, 2 maja 2014. (ang.).
  10. ↑ Bree Royce, Ultima Online’s F2P conversion, Endless Journey, is officially live with new ‘deluxe starter pack’ [online], Massively Overpowered, 5 kwietnia 2018 [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  11. ↑ Andrew Ross, GDC 2018: Ultima Online post-mortem with Richard Garriott, Starr Long, Raph Koster, and Rich Vogel [online], Massively Overpowered, 28 marca 2018 [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  12. ↑ Ultima Online Reviews – Metacritic [online], www.metacritic.com [dostęp 2026-10-01] (ang.).
  13. ↑ D.B. Weston: Greatest Moments in Video Game History. DB Weston, s. 107. ISBN 978-1-301-17414-0.

Linki zewnętrzne