Antipasto

Antipasto (çoğul: antipasti), geleneksel bir İtalyan yemeğinin ilk yemeğidir. Genellikle küçük lokmalık porsiyonlardan yapılır ve herkesin kendi kendine servis yaptığı bir tabakta sunulur; amacı iştahı açmaktır. Antipasto'nun ardından genellikle "primo piatto" (ilk yemek) gelir.

Antipasto'nun içeriği bölgeye göre büyük ölçüde değişir.

Campania'da antipasto genellikle kızarmış, dilimlenmiş ve bütün olarak sunulan çeşitli şekillerdeki peynir etrafında şekillenir. Bölgede antipasto mutlaka günlük olarak yenmez, ancak misafir ağırlarken, teknik olarak antipasto olarak kabul edilmeyen yemeklerin küçük porsiyonları sıklıkla servis edilir. Napoli mutfağı, hamurlu, kızarmış yiyecekleri (kroketler, sebzeler, hamur işleri) ideal antipasto olarak kabul eder. Bunlar mahalledeki işletmelerde satılır ve Campanialılar işten döndüklerinde satın alınır. Napoli antipastosunda popüler olan, genellikle evde yapılmak yerine dükkanlardan satın alınan, sirke içinde saklanmış küçük biberlerdir. Bu tür mezelerde yer alan diğer turşu çeşitleri arasında rezene, patlıcan ve havuç bulunur.

Kuzey İtalya'da farklı türde kurutulmuş etler ve mantarlar, özellikle göllerin yakınında ise tatlı su balıklarından yapılan yemekler servis etmek yaygındır. Peynir çeşitleri de bölgeler ve kültürler arasında önemli ölçüde farklılık gösterir ve sert ve yumuşak peynirleri içerir.

Kaynakça

Okumalar

• Schwartz, Arthur (1998). Naples at Table: Cooking in Campania. New York: HarperCollins. ISBN 0-06-018261-X. 
• Scicolone, Michele (1998). The Antipasto Table. HarperCollins. ISBN 9780880016278. Erişim tarihi: 20 Nisan 2012.