| Mutfaklar kategorisi bölümü |
| Yemekler |
|---|
| Öğünler |
| Menü, içerik ve servisler |
| Ayrıca bakınız |

Meze (Yunanca μεζές; Bulgarca, Sırpça ve Makedonca мезе, Karadağ dilinde Meza) Doğu Akdeniz'de ve özellikle Türk mutfağında yer alan bir yiyecek grubudur. Genelde soğuk servis edilir. İspanyol tapası ve İtalyan antipastisine benzer. Ana yemek öncesi aperitif olarak yenildiği gibi, çilingir sofralarının da vazgeçilmez öğesidir.
Mezeler çok değişik türlerde olabilir. Peynir, salam, yoğurt gibi çok basit olabileceği gibi, değişik sebzelerden (barbunya, semizotu, patlıcan, biber vb.) ya da deniz mahsullerinden (kalamar, karides vb.) hazırlanmış çeşitleri de mevcuttur. Mezeler karın doyurmaktan ziyade, hem rakının yanında bir lezzet hem de yemek masasındaki sohbette bir eğlencelik niteliğindedir. Bu nedenle yemek sofralarında genellikle küçük porsiyonlarda ama değişik 2-3 çeşit olarak bulunur.
Türk meyhane kültüründe meze servisi belirli bir düzene sahiptir. Geleneksel sıralama soğuk mezeler, ara sıcaklar ve ana yemek şeklindedir. Mezenin temel özelliği, doyma amacı taşımaması; sohbet ve rakı eşliğinde keyif amacıyla kararınca tüketilmesidir.
Osmanlı İmparatorluğu döneminde İstanbul'un meze kültürü büyük ölçüde Rum, Ermeni ve Yahudi toplulukların mutfak geleneklerinden beslenmiştir. Topik, pilaki, lakerda, midye dolma gibi klasik meze türleri bu çok kültürlü etkileşimin ürünleridir.
Bu gelenek, İstanbul'un tarihi meyhanelerinde, Agora Meyhanesi (1890), Koço Restaurant (1928), Kör Agop (1938) gibi mekânlarda günümüzde de sürdürülmektedir.
