| Data powstania |
III wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
(GA) |
| Zawartość |
Ewangelia Jana 19 † |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
[28] × [12] cm |
| Typ tekstu |
tekst aleksandryjski (?) |
| Odkrywca |
Oksyrynchos |
| Miejsce przechowywania |
Ashmolean Museum |
Papirus 121 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Jana.
Zachowały się tylko niewielki fragment jednej karty Ewangelii Jana (19,17-18,25-26). Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę. Oryginalna karta miała 37 linijek tekstu na stronę. Zachowały się tylko 4 niepełne linijki.
Nomina sacra pisane są skrótami (ΙΣ, ΜΗΙ, ΜΗΡ).
Zawiera tylko 20 liter na stronie recto, i 18 liter na stronie verso.
Stosowana jest diereza, dwukropek nad literą iota. Na stronie recto, w dolnej linijce, od lewej strony skryba zapomniał wpisać literę iota w słowie και (i), pomimo że umieścił dierezę nad literą alfa. Prawdopodobnie jest to błąd skryby.
Strona recto 121 |
Strona verso 121 |
| νιου Τοπον ο λεγεται Εβραιστι Γολγοθα
οπου αυτον εσταρωσαν και μετ' αυτου αλλους δυο εντευθεν κα εντευθεν μεσον |
η ΙΣ ουν ιδων την μητερα και τον
μαθητην παρεστωτα ον ηγαπα λεγει τη ΜΗΙ Γυναι ιδε ο υιος |
Na liście rękopisów znalezionych w Oksyrynchos umieszczony został na pozycji 4805. Tekst rękopisu opublikowany został w 2007 roku. INTF umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 121.
Rękopis datowany jest przez Instytut Badań Tekstu Nowego Testamentu na III wiek.
Obecnie przechowywany jest w Ashmolean Museum (Papyrology Rooms, P. Oxy. 4805) w Oksfordzie.