Papirus 7

Papirus 7
Data powstania

III/IV wiek

Rodzaj

kodeks papirusowy

Numer

Zawartość

Ewangelia Łukasza 4 †

Język

grecki

Miejsce przechowywania

Biblioteka Narodowa Ukrainy im. W.I. Wiernadskiego

Papirus 7 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem ε 11 (von Soden) – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV-VI wieki. Zawiera fragment Ewangelii Łukasza.

Opis

Zachował się tylko fragment kodeksu z tekstem Łukasza 4,1-2. Niewykluczone, że jest to fragment patrystyczny. Tekstualna przynależność kodeksu nie jest możliwa do ustalenia ze względu na fragmentaryczność kodeksu. Kurt Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii.

Fragmentaryczność kodeksu uniemożliwia także oszacowanie wieku kodeksu, Aland datował rękopis na wieki IV-VI. Obecnie INTF datuje go naale wiek III lub IV wiek. Philip Comfort nie zaliczył go do wczesnych rękopisów Nowego Testamentu, co oznacza, iż jego zdaniem rękopis powstał najwcześniej w IV wieku.

Caspar René Gregory badał rękopis w 1903 roku w Kijowie. Aland opublikował tekst rękopisu w 1957 roku.

Rękopis przechowywany jest w Bibliotece Narodowej Ukrainy im. W.I. Wiernadskiego (Petrov 553) w Kijowie.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 350.
  2. 1 2 3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 96. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
  3. 1 2 INTF: Papirus 7 (GA). [w:] Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-29].
  4. ↑ C.R. Gregory: Die griechischen Handschriften des Neuen Testament. Leipzig: 1908, s. 46.
  5. ↑ Kurt Aland, Neue neutestamentliche Papyri, NTS 3 (1957), s. 261–265.

Bibliografia