| Data powstania |
V/VI wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
|
| Zawartość | |
| Język |
grecki |
| Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
| Kategoria |
II |
| Miejsce przechowywania |
Wiedeń |
Papirus 56 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na V albo VI wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich.
Zachowały się jedynie fragmenty Dziejów Apostolskich (1,1.4-5.7.10-11).
Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, z bizantyjskimi naleciałościami. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Tekst rękopisu opublikował Peter Sanz w 1946 roku. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 56.
Rękopis datowany jest przez INTF na V albo VI wiek.
Obecnie przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (Pap. Vindob. G. 19918) w Wiedniu.