Papirus 17 (według numeracji Gregory-Aland), α 1043 (von Soden), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV wiek. Zawiera fragmenty Listu do Hebrajczyków.
Opis
Zachował się jedynie fragment jednej karty kodeksu z tekstem Listu do Hebrajczyków 9,12-19. Oryginalna karta miała rozmiary 19cm na 25cm.
Rękopis nabyty został dla Lorda Crawforda. Tekst opublikowali Grenfell i Hunt w 1911 roku. Na liście papirusów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1078. Caspar René Gregory umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 17.
12Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 101.
↑Frederic G. Kenyon, Handbook to the Textual Criticism of the New Testament, London2, 1912, p. 44.