Jan 6,8-12 | |
| Data powstania |
III wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
|
| Zawartość |
Ewangelia Jana 6 † |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
10 × 5 cm |
| Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
| Kategoria |
I |
| Miejsce przechowywania |
Berkeley (Kalifornia) |
Papirus 28 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera niewielkie fragmenty Ewangelii Jana.
Zachowały się jedynie fragmenty kodeksu z tekstem Ewangelii Jana 6,8-12.17-22. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 13 na 20 cm. Tekst pisany jest semi-uncjałą, 25 linijek na stronę. Charakter pisma jest podobny do Papirusu Oxyrhynchus 1358. Rękopis zawiera błędy mimo iż sporządzony został przez zawodowego skrybę.
Tekst grecki rękopisu Kurt Aland opisał jako "normalny tekst" i zaklasyfikował go do kategorii I;. Tekst bliski jest dla (zgodność 7 na 10). Według Grenfella i Hunta tekstualnie bliższy jest Kodeksowi Watykańskiemu niż Kodeksowi Synajskiemu.
W Ewangelii Jana 6,10 przekazuje warianty: πεντακισ]χιλειοι, ελεβεν zamiast ελαβεν, w 6,19 ενγυς zamiast εγγυς, w 6,20 φοβεισθαι zamiast φοβεισθε, w 6,22 ιδεν zamiast ειδεν.
Rękopis odkryty został w Oksyrynchos przez Grenfella i Hunta, którzy opublikowali jego tekst w 1919 roku. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1596. Ernst von Dobschütz umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 28.
Aland datował go na III wiek, Comfort na koniec III wieku.
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Pacific School of Religion (Pap. 2) w Berkeley (Kalifornia).