| Data powstania |
IV wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
|
| Zawartość |
List do Hebrajczyków |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
30 × 16 cm |
| Miejsce przechowywania |
Papirus 126 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na IV wiek. Zawiera fragment Listu do Hebrajczyków.
Zachował się fragment jednej tylko karty. Zachowany tekst Listu do Hebrajczyków zawiera wiersze 13,12-13.19-20. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 20 linijek na stronę. Zachowany fragment ma rozmiary 3,7 na 9,1 cm (oryginalna karta miała rozmiary 30 na 16 cm).
Instytut Papirologii we Florencji już w 2003 roku ogłosił, że posiada wczesny rękopis Nowego Testamentu. Tekst został opublikowany w 2008 roku. W 2009 roku, Claire Clivaz jako pierwsza zbadała rękopis i potwierdziła, że jest to rękopis NT, dzięki czemu został wciągnięty na listę papirusowych rękopisów NT prowadzonej przez Institut für neutestamentliche Textforschung (INTF). Skatalogowany został pod numerem 126.
Rękopis przechowywany jest w Istituto Papirologico „G. Vitelli" (PSI inv. 1479) we Florencji.