| Data powstania |
VI/VII wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
|
| Zawartość |
Ewangelia Łukasza 1-2 † |
| Język |
grecko-koptyjski |
| Rozmiary |
[27 × 18] |
| Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
| Kategoria |
II |
| Miejsce przechowywania |
Wiedeń |
Papirus 42 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecko-koptyjski rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na VI albo VII wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii Łukasza.
Zachowały się jedynie fragmenty Ewangelii Łukasza.
Tekst grecki zawiera: Łk 1,54-55; 2,29-32.
Tekst koptyjski zawiera: Łk 1,46-51.
Tekst grecki rękopisu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną, z bizantyjskimi naleciałościami. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Ernst von Dobschütz umieścił na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 42.
Rękopis datowany jest przez INTF na VI albo VII wiek.
Obecnie przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej (K. 8706) w Wiedniu.