Papirus 16

Papirus 16
P. Oxyrhynchus 1009
Ilustracja
Data powstania

III wiek

Rodzaj

Kodeks papirusowy

Numer

𝔓16

Zawartość

List do Filipian †

Język

grecki

Rozmiary

26,5 × 14

Typ tekstu

tekst aleksandryjski

Kategoria

I

Miejsce przechowywania

Muzeum Egipskie w Kairze

Papirus 16 (według numeracji Gregory-Aland), α 1045 (von Soden), oznaczany symbolem 𝔓16 – grecki rękopis Nowego Testamentu pisany na papirusie, w formie kodeksu. Paleograficznie datowany jest na III wiek. Zawiera fragmenty Listu do Filipian.

Opis

Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem Listu do Filipian 3,10-17; 4,2-8. Tekst pisany jest jedną kolumną na stronę, 37-38 linijek w kolumnie, przez profesjonalnego skrybę. Stosuje punktację. Litery są lekko pochylone w prawo, nomina sacra pisane są skrótami, tekst nie posiada żadnych korekt.

Prawdopodobnie należał do tego samego rękopisu co 𝔓15. Oba mają ten sam rozmiar kart, charakter pisma, punktację oraz typ tekstu. Przypuszczenie takie wyrazili już odkrywcy obu rękopisów Grenfell i Hunt. Opowiedział się za nim Philip W. Comfort, którego zdaniem oryginalny rękopis zawierałby Listy Pawła. Aland był natomiast zdania, że należały do odrębnych rękopisów.

Według Comforta jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów, który zawierał pełny zbiór Listów Pawła. Pozostałe pięć rękopisów to: 𝔓13, 𝔓30, 𝔓46, 𝔓49, 𝔓92.

Tekst

Tekst grecki reprezentuje aleksandryjski typ tekstu, Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I. Pod względem tekstualnym bliski jest dla Kodeksu Synajskiego i Kodeksu Watykańskiego.

Historia

Rękopis odkryty został przez Grenfella i Hunta w Oxyrhynchus, którzy opublikowali jego tekst w 1910 roku. Na liście papirusów znalezionych w Oxyrhynchus znajduje się na pozycji 1009. C.R. Gregory umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 19.

Rękopis przechowywany jest w Muzeum Egipskim (JE 47424) w Kairze.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Kurt Aland: Kurzgefasste Liste der griechischen Handschriften des Neuen Testaments. Berlin: Walter de Gruyter & Co, 1963, s. 350.
  2. 1 2 3 K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 97. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
  3. 1 2 Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 93.
  4. ↑ Klaus Wachtel, Klaus Witte, Das Neue Testament auf Papyrus: Gal., Eph., Phil., Kol., 1. u. 2. Thess., 1. u. 2 Tim., Tit., Phlm., Hebr, Walter de Gruyter, 1994, p. XLI.
  5. ↑ Philip W. Comfort and David P. Barrett. The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, p. 95.
  6. ↑ Philip W. Comfor, David P. Barrett: The Text of the Earliest New Testament Greek Manuscripts. Wheaton, Illinois: Tyndale House Publishers Incorporated, 2001, s. 358. ISBN 10-0-8423-5265-1.
  7. ↑ B. P. Grenfell & A. S. Hunt, Oxyrhynchus Papyri VII, (London 1910), pp. 8-11.
  8. ↑ K. Aland, B. Aland: The Text of the New Testament: An Introduction to the Critical Editions and to the Theory and Practice of Modern Textual Criticism. przeł. Erroll F. Rhodes. Michigan: William B. Eerdmans Publishing Company, 1995, s. 74. ISBN 978-0-8028-4098-1. (ang.).
  9. ↑ INTF: Papirus 16 (GA). [w:] Liste Handschriften [on-line]. Münster Institute. [dostęp 2012-02-29].

Bibliografia

Linki zewnętrzne