| Data powstania |
IV/V wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
(GA) |
| Zawartość | |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
6,6 × 3,2 cm |
| Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
| Kategoria |
II |
| Miejsce przechowywania |
Uniwersytet w Strasburgu |
Papirus 85 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na IV/V wiek. Zawiera fragmenty Apokalipsy świętego Jana.
Zachowały się tylko fragmenty Apokalipsy świętego Jana (9,19-10,2.5-9).
Tekst grecki kodeksu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II.
Tekst rękopisu opublikowany został przez J. Schwartz w 1969 roku. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 85.
Rękopis datowany jest przez INTF na IV lub V wiek.
Jest cytowany w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu (NA27, UBS4).
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Uniwersytetu w Strasburgu (P. Gr. 1028).