| Data powstania |
II wiek |
|---|---|
| Rodzaj |
Kodeks papirusowy |
| Numer |
(GA) |
| Zawartość | |
| Język |
grecki |
| Rozmiary |
[11] × [16] cm |
| Typ tekstu |
tekst aleksandryjski |
| Kategoria |
I |
| Miejsce przechowywania |
Sackler Library |
Papirus 77 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – wczesny grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na II wiek. Zawiera fragmenty Ewangelii według Mateusza. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Zachowały się tylko dwa fragmenty jednej karty Ewangelii według Mateusza (23,30-39). Oryginalna karta miała rozmiary 11 na 16 cm. Tekst pisany jest w 20 linijkach na stronę, skryba sprawia wrażenie profesjonalnego.
Nomina sacra pisane są skrótami (υν, ις, πηρ).
Według Alanda jest jednym z siedmiu wczesnych rękopisów Ewangelii według Mateusza.
Zdaniem Comforta mógł pochodzić z tego samego rękopisu co (zawiera Mt 14,3-5).
Tekst grecki reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną (proto-aleksandryjski). Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii I.
Rękopis znaleziony został w Egipcie, w Oksyrynchos. Na liście rękopisów znalezionych w Oxyrhynchus oba fragmenty zarejestrowane zostały pod numerami 2383 oraz 4405. Tekst opublikowany został przez Petera J. Parsonsa w 1968 roku. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie papirusów, dając mu numer 77.
Rękopis datowany jest przez INTF na II wiek. Comfort datuje na koniec II wieku.
Cytowany jest w krytycznych wydaniach Nowego Testamentu Nestle-Alanda (NA27).
Obecnie przechowywany jest w bibliotece Sackler Library (P. Oxy. 2683) w Oksfordzie.