U-249

U-249

U-249 po kapitulacji. Na zdjęciu widoczny m.in. kapitan jednostki oraz marynarze Polskiej Marynarki Wojennej
Historia
Stocznia	Germania
Położenie stępki	23 stycznia 1943
Wodowanie	23 października 1943
Kriegsmarine
Nazwa	U-249
Wejście do służby	20 listopada 1943
Wycofanie ze służby	9 maja 1945
Royal Navy
Nazwa	N 86
Wejście do służby	1945
Wycofanie ze służby	1945
Los okrętu	zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność	na powierzchni 769 t w zanurzeniu 871 t
Długość	67,1 m
Szerokość	6,2 m
Zanurzenie	4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM w zanurzeniu 750 KM
Prędkość	na powierzchni 17,7 w. w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg	na powierzchni 8550 Mm (10 w.) w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14) lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm działko 20 mm
Załoga	44
Multimedia w Wikimedia Commons

U-249 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VIIC z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku.

Historia

Wcielony do 5. Flotylli U-Bootów(inne języki) celem treningu i zgrania załogi; od stycznia 1945 roku jednostka bojowa.

Odbył dwa patrole bojowe, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika. 24 marca 1945 roku załoga U-249 zestrzeliła brytyjski samolot De Havilland Mosquito i wzięła do niewoli jego pilota.

9 maja 1945 roku poddał się na morzu amerykańskiemu samolotowi, dzień później dotarł do portu w Portland. 10 maja w Weymouth objął go dowódca Grupy Kutrów Torpedowych kpt. mar. Andrzej Jaraczewski. Przebazowany do Loch Ryan (Szkocja), wykorzystywany jako jednostka doświadczalna pod oznaczeniem N86. Zatopiony 13 grudnia 1945 roku podczas operacji Deadlight.

Przypisy

Bibliografia

• U-249. www.uboat.net. [dostęp 2012-02-12]. (ang.).