| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Projekt | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
28 listopada 1941 |
| Wodowanie |
15 sierpnia 1942 |
| Wejście do służby |
7 października 1942 |
| Zatonął |
12 listopada 1942 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
67,1 metra |
| Szerokość |
6,2 metra |
| Zanurzenie |
4,74 metra |
| Zanurzenie testowe |
100 metrów |
| Napęd | |
| 2 x silnik Diesla F46 (3200 KM) 2 x silniki elektryczne GU460/8-276 (560 kW) | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Uzbrojenie | |
| • 14 torped G7a i G7e lub 39 min TMA/TMB • działo 88 mm, działko 20 mm | |
| Wyrzutnie torpedowe | |
U-272 – niemiecki okręt podwodny typu VIIC, zwodowany 5 sierpnia 1942 roku w stoczni Bremer Vulkan w Vegesack. Jednostka została przyjęta do służby w Kriegsmarine 7 października 1942 roku, pod dowództwem oberleutnanta zur see Horsta Heppa. Okręt wszedł wówczas w skład stacjonującej w Gdańsku 8. Szkolnej Flotylli U-Bootów. 12 listopada 1942 roku, U-272 zatonął jednak na Bałtyku w pobliżu Helu, skutkiem kolizji ze statkiem magazynowym podczas rejsu szkoleniowego. Według niektórych źródeł, okręt zderzył się z innym U-Bootem U-634. Skutkiem kolizji, okręt podwodny zatonął, pociągając za sobą 28 marynarzy, wśród zaś ocalałych 19 członków załogi znajdował się także dowódca jednostki, który objął później dowództwo U-238. Do momentu zatonięcia, jednostka nie odbyła żadnego rejsu operacyjnego i nie zatopiła żadnych jednostek pływających przeciwnika.
U-272 był okrętem podwodnym typu VIIC o wyporności na powierzchni 769 ton i długości 67,1 metra z dwoma silnikami Diesla F46 (3200 KM) zapewniającymi energię dla rejsu na powierzchni oraz ładowania akumulatorów oraz dwoma silnikami elektrycznymi GU460/8-276 (560 kW) dla rejsów w zanurzeniu. Okręt mógł przenosić 14 torped parogazowych G7a i elektrycznych G7e lub 39 min TMA/TMB, wyposażony był także w działo 88 mm oraz działko 20 mm. Załoga jednostki składała się z czterech oficerów oraz do 56 marynarzy.