| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia | |
| Położenie stępki |
14 grudnia 1940 |
| Wodowanie |
20 września 1941 |
| Wejście do służby |
8 listopada 1941 |
| Los okrętu |
zatopiony w wyniku kolizji |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
na powierzchni 769 t |
| Długość |
67,1 m |
| Szerokość |
6,20 m |
| Zanurzenie |
4,74 m |
| Napęd | |
| na powierzchni 3200 KM w zanurzeniu 750 KM | |
| Prędkość |
na powierzchni 17,7 w. |
| Zasięg |
na powierzchni 8500 Mm (10 w.) |
| Uzbrojenie | |
| 5 wyrzutni torped (zapas 14) lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm działko 20 mm | |
| Załoga |
49 |
U-254 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VIIC z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941 roku. Kolejni dowódcy: Kptlt. Hans Gilardone, Kptlt. Odo Loewe.
Okręt został włączony do 8. Flotylli U-Bootów celem treningu i zgrania załogi. Od grudnia 1942 roku w składzie 9. Flotylli jako jednostka bojowa.
Odbył trzy patrole bojowe, podczas których zatopił trzy statki przeciwnika o łącznej pojemności 18 553 BRT.
Podczas ostatniego rejsu działał w ramach połączonych wilczych stad „Panzer” i „Draufgänger”, które liczyły łącznie ponad 20 jednostek. W nocy 8 grudnia 1942 roku podczas ataku na konwój HX-217 doszło do kolizji U-254 z innym U-Bootem U-221.
U-254 zatonął z większością załogi (uratowano tylko 4 marynarzy) na południowy wschód od przylądka Farvel. U-221 odniósł jedynie poważne uszkodzenia, ale zdołał powrócić do bazy w Saint-Nazaire. Dochodzenie uwolniło jego dowódcę od odpowiedzialności za staranowanie bliźniaczej jednostki.