Bromizowal

Bromizowal

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) (RS)-2-bromo-N-karbamoilo-3-metylobutanoamid Inne nazwy i oznaczenia farm. Bromisovalum, Bromuralum, Carbamidum bromisovalerylicum inne (2-bromo-3-metylobutyrylo)mocznik, α-bromoizowalerylomocznik, Bromural
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
biały krystaliczny proszek o słabym zapachu
Wzór Hilla	C6H11BrN2O2
Masa molowa	223,07 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	496-67-3
PubChem	2447
DrugBank	DB13370
SMILES CC(C)C(C(=O)NC(=O)N)Br
InChI InChI=1S/C6H11BrN2O2/c1-3(2)4(7)5(10)9-6(8)11/h3-4H,1-2H3,(H3,8,9,10,11) InChIKey CMCCHHWTTBEZNM-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Gęstość 1,56 g/cm³ (15 °C); ciało stałe Rozpuszczalność bardzo dobrze w etanolu, eterze dietylowym, benzenie, acetonie Temperatura topnienia 154 °C Temperatura sublimacji sublimuje logP 1,14 Wartość pK pKa 10,54
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji według kryteriów GHS są niedostępne. Numer RTECS YS3150000 Dawka śmiertelna LD50 450 mg/kg (kot, doustnie)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC	N05CM03
Farmakokinetyka Działanie uspokajające, nasenne
Uwagi terapeutyczne Drogi podawania doustnie
Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
Multimedia w Wikimedia Commons

Bromizowal (łac. bromisovalum) – organiczny związek chemiczny, ureid kwasu α-bromoizowalerianowego. Wprowadzony do lecznictwa w 1906 roku przez niemiecką firmę Knoll(inne języki) pod nazwą handlową Bromural. Działanie farmakologiczne związku zależy od dawki – silnie uspokajające (dawki 0,2–0,3 g) lub nasenne (dawki 0,6–0,9 g). W działaniu podobny do karbromalu.

Był składnikiem wielu złożonych środków przeciwbólowych. Obecnie jego znaczenie lecznicze, ze względu na wysoką toksyczność, jest bardzo ograniczone. Podobnie jak karbromal, jako środek uspokajający stosowany jest rzadko, a jako środek nasenny praktycznie już nieużywany.^{[potrzebny przypis]}

Preparaty

Przypisy

Bibliografia

• J. Chodkowski: Mały Słownik Chemiczny. 1967.
• Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XII, 1996.
• Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. II. PZWL, 1969.
• Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. III. PZWL, 1975.
• Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński: Leksykon Leków. PZWL, 1991.
• Świadectwo Rejestracji MZiOS Nr- R/0447 (Milocardin)
• Charakterystyka Produktu Leczniczego (Milocardin)