Trifluperydol

Trifluperydol
Nazewnictwo
	Inne nazwy i oznaczenia
farm.	trifluperidolum
inne	triperidol, R 2498
	Ogólne informacje
Wzór Hilla	C22H23F4NO2
Masa molowa	409,4 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	749-13-3
PubChem	5567
DrugBank	DB13552
SMILES
	C1CN(CCC1(C2=CC(=CC=C2)C(F)(F)F)O)CCCC(=O)C3=CC=C(C=C3)F
InChI
	InChI=1S/C22H23F4NO2/c23-19-8-6-16(7-9-19)20(28)5-2-12-27-13-10-21(29,11-14-27)17-3-1-4-18(15-17)22(24,25)26/h1,3-4,6-9,15,29H,2,5,10-14H2
	InChIKey
	GPMXUUPHFNMNDH-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	rozpuszczalny
	w innych rozpuszczalnikach
	etanol (umiarkowanie rozpuszczalny)
Temperatura topnienia	200–201 °C
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Uwaga
Zwroty H	H302
Zwroty P	brak zwrotów P
Numer RTECS	EU3550000
	Podobne związki
Podobne związki	haloperydol, bromoperydol
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Klasyfikacja medyczna
ATC	N05AD02
Farmakokinetyka
Działanie	przeciwpsychotyczne
Metabolizm	wątrobowy
Uwagi terapeutyczne
Drogi podawania	doustna
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Trifluperydol, trifluperidol – organiczny związek chemiczny, pochodna butyrofenonu(inne języki), stosowany jako lek przeciwpsychotyczny. Został opracowany przez Janssen Pharmaceutica(inne języki) w 1959 roku. Ma działanie przeciwpsychotyczne silniejsze niż haloperydol, ale daje więcej niepożądanych skutków ubocznych, w tym późne dyskinezy. Stosowany był w zakresie dawek 0,25 do 15 mg na dobę. W latach 60. i 70. przeprowadzono kilka badań nad skutecznością trifluperydolu w leczeniu objawów schizofrenii, ale z powodu niewielkiej sprzedaży produkcja leku została wstrzymana.

Przypisy

1 2 Trifluperydol (nr T103) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck).
↑ Trifluperidol hydrochloride (nr T103) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
↑ Trifluperydol [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: T103 .
↑ Arylpiperidine-Based Dopamine D2 Antagonists/5-HT2A Antagonists for the Treatment ofAutism, Depression, Schizophrenia, and Bipolar Disorder. W: Bioactive Heterocyclic Compound Classes. Clemens Lamberth, Jürgen Dinges (ed.). John Wiley & Sons, 2012, s. 100. ISBN 3-527-66448-3.
↑ Janssen P.A. The evolution of the butyrophenones, haloperidol and trifluperidol, from meperidine-like 4-phenylpiperidines. „International Review of Neurobiology”. 8, s. 221–263, 1965. PMID: 5321473.
↑ C.R. Ganellin, David J. Triggle: Dictionary of Pharmacological Agents. London-New York: Chapman Hall, 1997, s. 2031. ISBN 0-412-46630-9.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[SA-1] 1 2 Trifluperydol (nr T103) w katalogu produktów Sigma-Aldrich (Merck).

[MSDS-2] Trifluperidol hydrochloride (nr T103) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.

[3] Trifluperydol [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: T103 .

[4] Arylpiperidine-Based Dopamine D2 Antagonists/5-HT2A Antagonists for the Treatment ofAutism, Depression, Schizophrenia, and Bipolar Disorder. W: Bioactive Heterocyclic Compound Classes. Clemens Lamberth, Jürgen Dinges (ed.). John Wiley & Sons, 2012, s. 100. ISBN 3-527-66448-3.

[5] Janssen P.A. The evolution of the butyrophenones, haloperidol and trifluperidol, from meperidine-like 4-phenylpiperidines. „International Review of Neurobiology”. 8, s. 221–263, 1965. PMID: 5321473.

[6] C.R. Ganellin, David J. Triggle: Dictionary of Pharmacological Agents. London-New York: Chapman Hall, 1997, s. 2031. ISBN 0-412-46630-9.