Perazyna

Perazyna
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	10-[3-(4-metylopiperazyn-1-ylo)propylo]-10H-fenotiazyna
	Inne nazwy i oznaczenia
farm.	łac. perazinum
	Ogólne informacje
Wzór Hilla	C20H25N3S
Masa molowa	339,50 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	84-97-9
PubChem	4744
DrugBank	DB12710
SMILES
	CN1CCN(CC1)CCCN2C3=CC=CC=C3SC4=CC=CC=C42
InChI
	InChI=1S/C20H25N3S/c1-21-13-15-22(16-14-21)11-6-12-23-17-7-2-4-9-19(17)24-20-10-5-3-8-18(20)23/h2-5,7-10H,6,11-16H2,1H3
	InChIKey
	WEYVCQFUGFRXOM-UHFFFAOYSA-N
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji; według kryteriów GHS są niedostępne.
	Podobne związki
Podobne związki	flufenazyna, perfenazyna, prochlorperazyna, trifluoperazyna, tioproperazyna
	Klasyfikacja medyczna
ATC	N05AB10
	Więcej identyfikatorów i właściwości może znajdować się w Wikidanych
	Multimedia w Wikimedia Commons

Perazyna – organiczny związek chemiczny, pochodna fenotiazyny zawierająca łańcuch boczny z pierścieniem piperazyny.

Stosowana jest jako lek przeciwpsychotyczny (neuroleptyk), najczęściej w leczeniu schizofrenii i innych psychoz, a także manii i stanów pobudzenia. Przy dobrej tolerancji u chorego może być podawana długotrwale, bez zbytniego ryzyka działań niepożądanych (akatyzji, dyskinezy).

Ma bardziej zrównoważony profil terapeutyczny od chlorpromazyny; jest zaliczana do leków o umiarkowanej sile działania. W znacznym stopniu wyparła chloropromazynę z uwagi na mniejszy efekt sedatywny i znacznie mniejsze działania uboczne (w tym niepożądane działanie antycholinergiczne). W porównaniu do innych neuroleptyków wykazuje jednak stosunkowo słabe działanie przeciwpsychotyczne.

Jest antagonistą receptorów dopaminowych D₁ i D₂. Działa też antagonistycznie na receptory adrenergiczne α₁, receptory muskarynowe, receptory histaminowe i receptory serotoninowe.

Preparaty

Do 2010 roku perazyna została zarejestrowana w Niemczech, Polsce, Holandii i krajach byłej Jugosławii.

Preparaty dopuszczone do obrotu w Polsce (stan na czerwiec 2025)^{[potrzebna aktualizacja?]}:

Perazin
Pernazinum

W Niemczech perazyna występowała pod nazwą handlową Taxilan.

Przypisy

1 2 MarcinM. Siwek MarcinM., KrzysztofK. Wojtasik-Bakalarz KrzysztofK., Leki przeciwpsychotyczne, [w:] Psychofarmakologia kliniczna, JanuszJ. Rybakowski (red.), Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2022, s. 171, ISBN 978-83-01-22488-2 .
↑ A.A. Kiejna A.A., Perazyna w leczeniu zaburzeń psychotycznych – przegląd badań, „Psychiatria Polska”, 44 (3), 2010, s. 427–434, PMID: 20672521 .
↑ StefanS. Leucht StefanS., Benno B.H.B.B.H. Hartung Benno B.H.B.B.H., Perazine for schizophrenia, „Cochrane Database of Systematic Reviews”, 1, 2002, CD002832, DOI: 10.1002/14651858.CD002832, PMID: 11869638 (ang.).
↑ Perazinum, [w:] Rejestr Produktów Lecznicznych [online], Ministerstwo Zdrowia [dostęp 2025-06-20] , wynik wyszukiwania po nazwie powszechnie stosowanej.
↑ Perazine, [w:] Jan KazimierzJ.K. Podlewski Jan KazimierzJ.K., AlicjaA. Chwalibogowska-Podlewska AlicjaA., Leki współczesnej terapii, wyd. 9, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1990, s. 466, ISBN 83-200-0943-X .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[:0-1] 1 2 MarcinM. Siwek MarcinM., KrzysztofK. Wojtasik-Bakalarz KrzysztofK., Leki przeciwpsychotyczne, [w:] Psychofarmakologia kliniczna, JanuszJ. Rybakowski (red.), Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2022, s. 171, ISBN 978-83-01-22488-2 .

[2] A.A. Kiejna A.A., Perazyna w leczeniu zaburzeń psychotycznych – przegląd badań, „Psychiatria Polska”, 44 (3), 2010, s. 427–434, PMID: 20672521 .

[3] StefanS. Leucht StefanS., Benno B.H.B.B.H. Hartung Benno B.H.B.B.H., Perazine for schizophrenia, „Cochrane Database of Systematic Reviews”, 1, 2002, CD002832, DOI: 10.1002/14651858.CD002832, PMID: 11869638 (ang.).

[4] Perazinum, [w:] Rejestr Produktów Lecznicznych [online], Ministerstwo Zdrowia [dostęp 2025-06-20] , wynik wyszukiwania po nazwie powszechnie stosowanej.

[Podlewski-5] Perazine, [w:] Jan KazimierzJ.K. Podlewski Jan KazimierzJ.K., AlicjaA. Chwalibogowska-Podlewska AlicjaA., Leki współczesnej terapii, wyd. 9, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1990, s. 466, ISBN 83-200-0943-X .