Klotiazepam

Klotiazepam
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C16H15ClN2OS

Masa molowa

318,82 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

33671-46-4

PubChem

2811

DrugBank

DB01559

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

N05BA21

Klotiazepam (łac. clotiazepamum) – organiczny związek chemiczny, pochodna tienodiazepiny(inne języki). Stosowany jako lek z grupy benzodiazepin; ma działanie przeciwlękowe (anksjolityczne), przeciwdrgawkowe i uspokajające. Wykazano również znaczący wpływ na wydłużenie fazy NREM snu.

Budowa

Cząsteczka klotiazepamu różni się od innych benzodiazepin tym, że pierścień diazepinonu jest w nim skondensowany z aromatycznym, heterocyklicznym układem tiofenu w miejsce pierścienia benzenowego.

Mechanizm działania

Klotiazepam łączy się z receptorem benzodiazepinowym (BDZ), który jest zlokalizowany głównie w korze mózgowej, a także w jądrze migdałowatym, hipokampie, podwzgórzu, móżdżku, prążkowiu i rdzeniu kręgowym. Działanie anksjolityczne benzodiazepin dotyczy wpływu na układ limbiczny i korę mózgową. Receptor benzodiazepinowy jest ściśle związany z receptorem GABA-ergicznym – GABAA. Pobudzenie receptora benzodiazepinowego powoduje nasilenie reakcji, w których udział bierze przekaźnik hamujący – kwas gamma-aminomasłowy. Następuje otwarcie sprzężonych z receptorem GABAA kanałów chlorkowych, napływ jonów chlorkowych do wnętrza neuronu i hiperpolaryzacja błony komórkowej. W efekcie aktywność komórek nerwowych zostaje zahamowana, poziom lęku obniża się.

Farmakokinetyka

Okres półtrwania wynosi od 3 do 15 godzin. Lek jest metabolizowany w wątrobie i wydalany wraz z moczem.

Wskazania

Leczenie stanów lękowych i niepokoju.

Postacie handlowe

Przypisy

  1. 1 2 Clotiazepam, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB01559 (ang.).
  2. 1 2 3 Clotiazepam, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine [dostęp 2017-08-16] (ang.).
  3. ↑ Y. Nakazawa, M. Kotorii, M. Oshima, S. Horikawa, H. Tachibana, Effects of thienodiazepine derivatives on human sleep as compared to those of benzodiazepine derivatives, „Psychopharmacologia”, 44 (2), 1975, s. 165–171, DOI: 10.1007/BF00421005, PMID: 709 (ang.).
  4. ↑ T. Niwa, T. Shiraga, I. Ishii, A. Kagayama, A. Takagi, Contribution of human hepatic cytochrome p450 isoforms to the metabolism of psychotropic drugs, „Biological and Pharmaceutical Bulletin”, 28 (9), 2005, s. 1711–1716, DOI: 10.1248/bpb.28.1711, PMID: 16141545 (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne