Gepiron

Gepiron
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
proszek
Wzór Hilla

C19H29N5O2

Masa molowa

359,47 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

83928-76-1

PubChem

55191

DrugBank

DB12184

Gepiron – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny z grupy azapironów(inne języki) stosowany jako lek przeciwdepresyjny. Jest selektywnym częściowym agonistą receptora serotoninowego 5-HT1A. W przeciwieństwie do spokrewnionego związku – buspironu – gepiron wykazuje tylko bardzo niewielkie powinowactwo do receptora dopaminowego D2. Wykazuje działanie przeciwlękowe, ale nie działa nasennie, przeciwdrgawkowo, ani miorelaksacyjnie. Metabolit gepironu – pirymidynylopiperazyna(inne języki) – jest silnym antagonistą receptora α2–adrenergicznego.

Skuteczność

Gepiron jest na ogół dobrze tolerowany, ale wydaje się być mniej skuteczny niż inne monoaminergiczne antydepresanty. Daje obiecujące wyniki w leczeniu depresji z objawami atypowymi.

Przypisy

  1. 1 2 Gepirone hydrochloride [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 6 marca 2025, numer katalogowy: SML4111 [dostęp 2026-10-16].
  2. ↑ T. Kishi, H.Y. Meltzer, Y. Matsuda, N. Iwata, Azapirone 5-HT1A receptor partial agonist treatment for major depressive disorder: systematic review and meta-analysis, „Psychological Medicine”, 44 (11), 2014, s. 2255–2269, DOI: 10.1017/S0033291713002857 [dostęp 2026-10-16] (ang.).
  3. 1 2 Landowski i Rudnik 2005 ↓, s. 158.
  4. ↑ Schatzberg i Nemeroff 2009 ↓, s. 494.
  5. ↑ Maj 1993 ↓, s. 321.
  6. ↑ Natalia Gałka, Emilia Tomaka, Julia Tomaszewska, Patrycja Pańczyszyn-Trzewik, Magdalena Sowa-Kućma, Gepirone for Major Depressive Disorder: From Pharmacokinetics to Clinical Evidence: A Narrative Review, „International Journal of Molecular Sciences”, 26 (19), 2025, art. nr 9805, DOI: 10.3390/ijms26199805, PMID: 41097070, PMCID: PMC12524721 [dostęp 2026-10-16] (ang.).
  7. ↑ Anti-anxiety drugs, [w:] Philip B. Bradley, Introduction to Neuropharmacology, Butterworth-Heinemann / Elsevier, 1989, s. 221–231, DOI: 10.1016/B978-0-7236-1271-1.50018-3, ISBN 978-0-7236-1271-1 (ang.).
  8. ↑ Halbreich i Montgomery 2008 ↓, s. 375.
  9. ↑ George Konstantakopoulos, Dionysios Argyropoulos, Antonis Tsionis, The preclinical discovery and development of gepirone hydrochloride extended-release tablets: the first oral selective 5-HT1A receptor agonist for the treatment of major depressive disorder, „Expert Opinion on Drug Discovery”, 20 (10), 2025, s. 1223–1237, DOI: 10.1080/17460441.2025.2552144, PMID: 40880272 [dostęp 2026-10-16] (ang.).

Bibliografia

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.