|
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C13H18ClNO2 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
255,74 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
| ATC | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Alaproklat – organiczny związek chemiczny badany jako jeden z pierwszych leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, opracowany latach 70. XX w. przez szwedzką firmę farmaceutyczną Astra AB (obecnie AstraZeneca). Badania zostały zarzucone z uwagi na zaobserwowaną w badaniach nad gryzoniami hepatotoksyczność.
Jest podobny strukturalnie do pochodnych 2-fenyloetyloaminy – chlorfenterminy lub kloforeksu, jednak nie należy do tej grupy związków, gdyż zawiera atom tlenu zamiast azotu w pozycji 2 szkieletu etylofenylowego.
Jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny, silnym, odwracalnym i niekonkurencyjnym antagonistą receptora NMDA.
Enancjomer R (pochodna D-alaniny) ma trzykrotnie silniejsze działanie przeciwdepresyjne niż enancjomer S.