|
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C17H21NO | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
255,35 g/mol | ||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||
| Numer CAS |
83015-26-3 | ||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Atomoksetyna – organiczny związek chemiczny, lek sympatykomimetyczny (pobudzający układ współczulny) o działaniu ośrodkowym będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Jest stosowana w leczeniu zaburzeń z deficytem uwagi i nadruchliwością (ADHD) u dzieci w wieku od 6 lat, młodzieży i dorosłych. W badaniu z udziałem dzieci i młodzieży z ADHD i współistniejącym zespołem Tourette’a atomoksetyna nie nasilała tików w porównaniu z placebo, a w dwóch z trzech zastosowanych skal ich nasilenie zmniejszyło się bardziej niż w grupie placebo.
Lek działa jako selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i wykazuje niskie powinowactwo do transporterów serotoniny i dopaminy. Ponieważ w korze przedczołowej wychwyt dopaminy zachodzi w dużej mierze przez transporter noradrenaliny, atomoksetyna zwiększa w tym obszarze także stężenie dopaminy, nie zwiększając go w prążkowiu ani w jądrze półleżącym. W badaniu PET u rezusów atomoksetyna w dawkach klinicznych wiązała się również z transporterem serotoniny.
U dzieci i młodzieży najczęściej występują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (zmniejszenie apetytu, ból brzucha, nudności, wymioty), senność, zmęczenie i ból głowy. U dorosłych profil działań niepożądanych jest nieco inny – częściej występują objawy wynikające ze zwiększonego napięcia układu noradrenergicznego: bezsenność, nadmierne pocenie się, trudności w oddawaniu moczu, a także zatrzymanie moczu.
U większości pacjentów lek powoduje niewielki wzrost częstości akcji serca (średnio o mniej niż 10/min) i ciśnienia tętniczego (średnio o mniej niż 5 mmHg). Zwykle nie powoduje wydłużenia odstępu QT. W metaanalizie czternastu badań z udziałem dzieci i młodzieży myśli samobójcze wystąpiły u 0,37% leczonych atomoksetyną i u żadnego pacjenta z grupy placebo. Amerykańska charakterystyka leku zawiera ostrzeżenie o zwiększonym ryzyku myśli samobójczych u dzieci i młodzieży. Rzadko występuje uszkodzenie wątroby.
Po przedawkowaniu obserwowano senność, przyspieszenie czynności serca, wzrost ciśnienia tętniczego, nudności i wymioty, oczopląs, drżenie, a rzadko drgawki.
Przeciwwskazaniami są nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, stosowanie inhibitorów MAO (w tym w ciągu 2 tygodni od ich odstawienia), jaskra z wąskim kątem przesączania, ciężkie choroby sercowo-naczyniowe lub naczyniowo-mózgowe oraz guz chromochłonny obecnie lub w wywiadzie.
Kategoria C według amerykańskiej Agencji Żywności i Leków (FDA). Według charakterystyki produktu leczniczego atomoksetyny nie należy stosować w ciąży, chyba że spodziewana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu, a ze względu na brak danych należy unikać jej stosowania w okresie karmienia piersią.
Preparaty dopuszczone do obrotu w Polsce (stan na czerwiec 2026): Atofab, Atomoksetyna Medice, Auroxetyn, Kamaptin i Konaten.