|
| ||
| Identyfikacja | ||
| Inne nazwy i oznaczenia |
Macugen, łac. pegaptanibum | |
|---|---|---|
| numer CAS | ||
| DrugBank | ||
| Klasyfikacja medyczna | ||
| ATC | ||
| Stosowanie w ciąży |
kategoria B | |
| Farmakokinetyka | ||
| Okres półtrwania |
10 dni | |
| Metabolizm |
rozkład przez endonukleazy i egzonukleazy | |
| Wydalanie |
z moczem | |
| Uwagi terapeutyczne | ||
| Drogi podawania |
iniekcja do oka | |
Pegaptanib (łac. pegaptanibbum) – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, oligonukleotydowy aptamer, stosowany w leczeniu neowaskularnej (wysiękowej) postaci zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD).
Pegaptanib został opracowany przez firmę NeXstar Pharmaceuticals wraz z Gilead Sciences i wprowadzony na rynek światowy przez EyeTech Pharmaceuticals wspólnie z firmą Pfizer. Amerykańska Agencja Żywności i Leków dopuściła lek na rynek amerykański w grudniu 2004 roku.
Pegaptanib to zmodyfikowany pegylowany oligonukleotyd, o długości 28 par zasad, który jest antagonistą VEGF165, hamując jego działanie. Czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) jest białkiem sekrecyjnym, które indukuje angiogenezę, zwiększa przepuszczalność naczyń i działa prozapalnie. VEGF165 jest izoformą VEGF powodującą patologiczne nowotworzenie naczyń w obrębie gałki ocznej.
Pegaptanib jest dopuszczony do obrotu w Polsce (2018).
Pegaptanib może powodować następujące działania niepożądane u ponad 10% pacjentów: zapalenie komory przedniej oka, ból oka, podwyższenie ciśnienia śródgałkowego, punkcikowate zapalenie rogówki, strąty i zmętnienie ciała szklistego.