Rezorcyna

Rezorcyna
Ilustracja
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
białe, słodkie ciało krystaliczne
Wzór Hilla

C6H6O2

Inne wzory

C6H4(OH)2

Masa molowa

110,11 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

108-46-3

PubChem

5054

DrugBank

DB11085

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

D10AX02, S01AX06

Rezorcyna, rezorcynol (łac. resorcinolum, resorcinum), C6H4(OH)2 – organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, w którym dwie grupy hydroksylowe są przyłączone do pierścienia benzenowego w pozycji meta.

Właściwości fizykochemiczne

Działanie i zastosowanie w medycynie

Hamuje wydzielanie łoju. Udrażnia ujścia gruczołów łojowych i mieszków włosowych, wygładza drobne wgłębienia i blizny potrądzikowe, usuwa przebarwienia. W małych stężeniach (1–5%) działa rozmiękczająco na naskórek, w większych (5–15%) – umiarkowanie keratolitycznie, jeszcze większych (16–25%) – silnie keratolitycznie, a w stężeniu 40% – przyżegająco (pasta rezorcynowa). Wchodzi w skład leków stosowanych miejscowo w dermatologii o działaniu keratolitycznym i grzybobójczym, np. barwnika Castellaniego. Ponadto szeroko stosowana jako składnik roztworów stosowanych w zabiegach kosmetycznych, m.in. w płynie Jessnera.

Przykłady złożonych składów leków recepturowych:

PŁYN KERATOLITYCZNY (Stefania Jabłońska)

Rp.

Resorcini                                8,0
Spiritus Saponis kalini   ad 200,0

M.f.sol.

PASTA PRZYŻEGAJĄCA UNNY (Stefania Jabłońska)

(Pasta caustica Unna)

Rp.

Resorcini                40,0 ! 
Zinci oxydati           10,0
Adeps suillus   ad 100,0

M.f.pasta

Inne zastosowania

Jest powszechnie stosowana jako substrat w syntezie organicznej (np. leków, klejów) i w produkcji żywic syntetycznych formaldehydowo-rezorcynolowych. Jest składnikiem farb do włosów, płynów do układania włosów.

Zastosowanie historyczne

Do połowy XX wieku w niektórych krajach rezorcynę podawano doustnie jako środek odkażający w chorobach pasożytniczych, infekcjach bakteryjnych oraz w nieżycie jelit i żołądka, w dawce 300-1000 mg, najczęściej w opłatkach, rzadziej w wodnym roztworze z dodatkiem syropu pomarańczowego (w przypadku nieżytu żołądka).