| król Piktów i Dalriady | |
| Okres |
od 877 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data urodzenia |
ok. 840 |
| Data i miejsce śmierci |
878 |
| Przyczyna śmierci |
zginął w walce wewnętrznej |
| Miejsce spoczynku | |
| Ojciec | |
| Rodzeństwo |
Konstantyn I, Máel Muire, córka (żona Runa) |
| Dzieci |
Konstantyn II, Donald II z Strathclyde (niepewne) |
Aedh, Aed (gael. Áed mac Cináeda; ur. ok. 840, zm. 878) – król Piktów i Dalriady w latach 877–878. Młodszy syn Kennetha I MacAlpina, który objął władzę po śmierci swojego brata, Konstantyna I.
Áed objął tron w 877 r. po tragicznej śmierci brata Konstantyna I w walce ze skandynawskimi najeźdźcami w Fife. Jego bardzo krótkie, trwające zaledwie rok panowanie przypadło na okres głębokiego kryzysu politycznego wywołanego dalszą presją ze стороны wikingów oraz narastającymi walkami o władzę wewnątrz samej dynastii Alpinów.
Zgodnie z zapisami w Rocznikach z Ulsteru (Annals of Ulster) oraz Kronice Królów Alby (Chronicle of the Kings of Alba), Áed zginął w 878 r. w miejscowości określanej jako Nrurim (identyfikowanej najczęściej z doliną Strathallan). Dawniejsza historiografia przypisywała jego śmierć starciu z wikingami, jednak nowsze ustalenia mediewistów jednoznacznie wskazują, że został zamordowany lub zginął w bitwie z własnymi poddanymi pod wodzą Girica mac Dúngail, który sprzymierzył się z Eochaidem (synem króla Strathclyde Runa).
Po jego śmierci władzę w królestwie objęli współrządzący Giric i Eochaid. Ciało Áeda spoczęło na wyspie Iona, tradycyjnym miejscu spoczynku władców dynastii Alpinów.
Mimo krótkiego panowania Áeda, jego linia dynastyczna odegrała kluczową rolę w dalszych dziejach państwa: