Erb

Erb
holm ← erb → tul
Wygląd
srebrzysty
Erb
Widmo emisyjne erbu
Widmo emisyjne erbu
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a.

erb, Er, 68
(łac. erbium)

Grupa, okres, blok

, 6, f

Stopień utlenienia

III

Właściwości metaliczne

lantanowiec

Właściwości tlenków

słabo zasadowe

Masa atomowa

167,26 ± 0,01

Stan skupienia

stały

Gęstość

9066 kg/m³

Temperatura topnienia

1529 °C

Temperatura wrzenia

2868 °C

Numer CAS

7440-52-0

PubChem

23980

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)

Erb (Er, łac. erbium) – pierwiastek chemiczny, lantanowiec.

Jeden z czterech pierwiastków nazwanych od szwedzkiej miejscowości Ytterby (obok itru, iterbu oraz terbu). Został odkryty w 1843 przez Carla Mosandera.

Występowanie

Erb występuje w skorupie ziemskiej w ilości 2,8 ppm (wagowo) w postaci 6 trwałych izotopów (znanych jest ponad 30 izotopów). Najważniejszymi minerałami erbu są:

Zastosowanie

Erb jest stosowany w telekomunikacji we wzmacniaczach sygnału światłowodowego (tzw. EDFA, ang. erbium-doped fiber amplifier) z powodu zdolności do luminescencji o długości fali 1,55 μm, wykorzystywanej z powodu najmniejszej straty transmisji we włóknach ze szkła krzemionkowego. Stosowany także jako dodatek stopowy do wanadu dla obniżenia jego twardości i ułatwienia obróbki. Tlenek Er2O3 o intensywnym różowym kolorze używany jest do barwienia szkła i szkliw do porcelany oraz cyrkonii.