Metylon

Metylon
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C11H13NO3

Masa molowa

207,23 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

186028-79-5
191916-41-3

DrugBank

DB19192

Metylon, bk-MDMA – organiczny związek chemiczny, empatogenna substancja psychoaktywna, pochodna amfetaminy, która zyskała sławę w 2004 roku, gdy pojawiła się w holenderskich smartshopach jako legalny substytut MDMA (gdzie związek ten sprzedawany był jako odświeżacz zapachu). bk-MDMA oddziałuje na gospodarkę serotoninową i dopaminową, zwiększając poziom tych substancji w mózgu, co objawia się pobudzeniem, uczuciem euforii, radości, miłości i szczęścia oraz zmianami w percepcji.

Metylon jest β-keto analogiem MDMA.

Farmakodynamika

Na transporter serotoniny działa około trzykrotnie słabiej niż MDMA, co skutkuje praktycznie zniesionym ryzykiem neurotoksyczności serotoninowej (poważnym w przypadku stosowania wyższych rekreacyjnych dawek MDMA).

Potencjalne interakcje

Hamuje enzym CYP2D6 podobnie jak jego nieketonowy analog.

Status prawny

Przypisy

  1. ↑ Methylenedioxymethcathinone [online], Bionity [dostęp 2026-11-02].
  2. ↑ Central Forensic Laboratory of the Police, Psychoaktywne analogi strukturalne katynonu – nowa klasa narkotyków zmodyfikowanych [online], Problemy Kryminalistyki [dostęp 2026-11-02] (pol.).
  3. ↑ Joshua S Elmore i inni, Pharmacokinetic Profiles and Pharmacodynamic Effects for Methylone and Its Metabolites in Rats, „Neuropsychopharmacology”, 42 (3), 2017, s. 649–660, DOI: 10.1038/npp.2016.213, PMID: 27658484, PMCID: PMC5240186 [dostęp 2026-11-02] (ang.).
  4. ↑ Lourdes Poyatos i inni, Pharmacological effects of methylone and MDMA in humans, „Frontiers in Pharmacology”, 14, 2023, DOI: 10.3389/fphar.2023.1122861 [dostęp 2026-11-03].
  5. ↑ M. Bossong, J. Van Dijk, R. Niesink, Methylone and mCPP, two new drugs of abuse?, „Addiction Biology”, 10 (4), 2005, s. 321–323, DOI: 10.1080/13556210500350794 [dostęp 2026-11-03] (ang.).
  6. ↑ Hans Emanuel Oeri, Beyond ecstasy: Alternative entactogens to 3,4-methylenedioxymethamphetamine with potential applications in psychotherapy, „Journal of Psychopharmacology”, 35 (5), 2021, s. 512–536, DOI: 10.1177/0269881120920420 [dostęp 2026-11-02] (ang.).
  7. ↑ Nicholas V Cozzi, Michael K Sievert, Alexander T Shulgin, Peyton Jacob III, Arnold E Ruoho, Inhibition of plasma membrane monoamine transporters by beta-ketoamphetamines, „European Journal of Pharmacology”, 381 (1), 1999, s. 63–9, DOI: 10.1016/S0014-2999(99)00538-5, PMID: 10528135.
  8. ↑ Fumiko Nagai, Ryouichi Nonaka, Kanako Satoh Hisashi Kamimura, The effects of non-medically used psychoactive drugs on monoamine neurotransmission in rat brain, „European Journal of Pharmacology”, 559 (2–3), European Journal of Pharmacology, 2007, s. 132–7, DOI: 10.1016/j.ejphar.2006.11.075, PMID: 17223101.
  9. ↑ Anders Just Pedersen, Trine Hedebrink Petersen, Kristian Linnet, In Vitro Metabolism and Pharmacokinetic Studies on Methylone, „Drug Metabolism and Disposition”, 41 (6), 2013, s. 1247–1255, DOI: 10.1124/dmd.112.050880 [dostęp 2026-11-02] (ang.).
  10. ↑ Lourdes Poyatos i inni, Methylone and MDMA Pharmacokinetics Following Controlled Administration in Humans, „International Journal of Molecular Sciences”, 23 (23), 2022, s. 14636, DOI: 10.3390/ijms232314636 [dostęp 2026-11-02] (ang.).
  11. ↑ Art. 1. – Zm.: ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U.2011.105.614). OpenLEX.
  12. ↑ Förordning om ändring i förordningen (1999:58) om förbud mot vissa hälsofarliga varor [online], Svensk författningssamling, 6 października 2005 (szw.).