Fenfluramina
| |||||||||||||||||||||
 Enancjomer S | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C12H16F3N | ||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
231,26 g/mol | ||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||
| Numer CAS |
458-24-2 | ||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||||||||||
| ATC | |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||
Fenfluramina (łac. Fenfluraminum) – stymulująca substancja psychoaktywna używana jako lek wspomagający leczenie otyłości i przeciwdepresyjny, a także jako uzupełniający lek przeciwpadaczkowy w leczeniu zespołu Dravet i zespołu Lennoxa-Gastauta.
W 1973 została wprowadzona na rynek leków pod nazwą Pondimin, w formie racemicznej mieszaniny dekstrofenfluraminy i lewofenfluraminy. Substancja ta została zaprojektowana tak, aby podnosiła w mózgu poziom serotoniny, neuroprzekaźnika który ma wpływ na nastrój i uczucie głodu. W 1997 fenfluramina została wycofana ze spisu leków ze względu na uboczne działanie szkodliwe na układ krwionośny. Może wywoływać nadciśnienie płucne, nadpobudliwość, pogorszenie pamięci, uszkodzenie wzroku i zastawek. W Polsce preparat deksfenfluraminy nosił nazwę Isolipan.
W dniu 18 grudnia 2020 r. lek Fintepla zawierający fenfluraminę uzyskał pozwolenie na dopuszczenie do obrotu obowiązujące na terenie całej Unii Europejskiej.
Farmakologia
Fenfluramina działa jako środek uwalniający serotoninę i noradrenalinę. Jest agonistą receptorów serotoninowych 5-HT2 oraz pozytywnym modulatorem allosterycznym receptora sigma σ1.
Przypisy
- ↑ Fenfluramine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00574 (ang.).
- 1 2 Fenfluramine, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 3337 [dostęp 2025-01-17] (ang.).
- ↑ Fenfluramina [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: F8507.
- 1 2 European Medicines Agency: Fintepla (fenfluramine). 2026-06-08. [dostęp 2026-09-02]. (ang.).
- ↑ H.M. Connolly i inni, Valvular heart disease associated with fenfluramine-phentermine, „The New England Journal of Medicine”, 337 (9), 1997, s. 581–588, DOI: 10.1056/NEJM199708283370901, PMID: 9271479 [dostęp 2025-01-17] (ang.).
- ↑ N.J. Weissman, Appetite suppressants and valvular heart disease, „The American Journal of the Medical Sciences”, 321 (4), 2001, s. 285–291, DOI: 10.1097/00000441-200104000-00008, PMID: 11307869 [dostęp 2025-01-17] (ang.).
- ↑ Parthena Martin i inni, Fenfluramine acts as a positive modulator of sigma-1 receptors, „Epilepsy & Behavior”, 105, 2020, s. 106989, DOI: 10.1016/j.yebeh.2020.106989 [dostęp 2026-08-05] (ang.).
- ↑ Richard B. Rothman, Michael H. Baumann, Neurochemical mechanisms of phentermine and fenfluramine: Therapeutic and adverse effects, „Drug Development Research”, 51 (2), 2000, s. 52–65, DOI: 10.1002/1098-2299(200010)51:2<52::AID-DDR2>3.0.CO;2-H, ISSN 0272-4391 [dostęp 2026-08-05] (ang.).
